NU+ Lezers over versterving bij een naaste: 'Heeft me getraumatiseerd'
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft een verpleegtehuis in Sittard op de vingers getikt omdat het een 87-jarige patiënt liet versterven. Op ons reactieplatform NUjij deelden lezers hun ervaringen rondom versterven. Hieronder een selectie.
Wat is versterven?
Bij versterving overlijdt een persoon die door ouderdom of ziekte niet meer zelfstandig kan eten en drinken. "In veel gevallen moeten de familie en het zorgpersoneel ervoor kiezen om dat te laten gebeuren", vertelt ethicus en oud-verpleegkundige Hans van Dartel van V&VN aan NU.nl. V&VN is de beroepsvereniging voor verpleegkundigen, verzorgenden en verpleegkundig specialisten in Nederland.
"Dit komt alleen voor bij patiënten die sowieso al binnen een afzienbare tijd komen te overlijden. Als zij veel lijden, kan het onwenselijk zijn om kunstmatig voedsel en vocht toe te dienen en daarmee de dood uit te stellen. Ook bij versterven doen zorgverleners er alles aan om de patiënt zo comfortabel mogelijk te houden."
Lezer Cees_van_der_Velden werkte in de ouderenzorg en kwam regelmatig voor moeilijke keuzes te staan:
"In de lange periode dat ik als verpleegkundige werkte in de ouderenzorg kwam dit dilemma, in veel verschillende vormen, vaak aan de orde."
"Zo was er een man van bijna honderd jaar, wiens sterven spoedig werd verwacht. Zijn familie wilde dat wij hem geen drinken meer zouden aanbieden. En hoewel de man behoorlijk verward was, gaf hij tijdens een nachtelijk zorgmoment aan dat hij dorst had en een glas water wilde."
"Aangezien de behoeftes van de zorgvrager voor mij altijd leidend waren, heb ik hem water gegeven. Dit leidde tot een klacht van de familie omtrent mijn handelen."
NicoleG1505 kwam in 2016 ook voor een moeilijke keuze te staan. Met pijn in het hart besloot ze haar vader te laten versterven:
"Mijn vader had alzheimer en kon al vier jaar niet meer praten. Hij lag verkrampt in een foetushouding in bed en was graatmager. Hij at en dronk alleen als hij daarbij werd geholpen. In het verleden heeft hij vaak tegen mij gezegd dat hij zo absoluut niet wil leven."
"De laatste weken verslikte hij zich flink bij het eten of drinken. Eigenlijk waren er nog maar twee opties: hij zou binnenkort stikken, of we zouden hem laten versterven."
"Na goede gesprekken met het verzorgend personeel en de arts hebben we het hartverscheurende besluit genomen om te stoppen met het aanbieden van eten en drinken. Met pijn in mijn hart, maar wetend dat hij dit zou willen. Hij stierf vier dagen later in mijn armen. Hem nog langer laten lijden of laten stikken, zou nog onmenselijker zijn."
"Hoewel ik hem nog altijd mis (hij overleed in 2016), ben ik 'blij' dat ik op deze manier voor mijn vader kon zorgen."
Lezer Majo_5f9e57fb besloot om haar moeder niet te laten versterven, maar heeft daar achteraf spijt van:
"Wat is wijsheid? Mijn moeder werd met alzheimer opgenomen in een verpleeghuis. Bijna direct raakte ze bedlegerig door een longontsteking. Ze at en dronk zelf niet meer, dus kreeg ze sondevoeding. Uiteindelijk werd ons verteld dat het niet wenselijk was om hiermee door te gaan."
"Ik wilde daar niks van weten en heb mijn moeder met pipetjes water gegeven, totdat ze zelf weer ging slikken. Het had haar misschien wel tien jaar in bed bespaard als ik niet zo mijn best had gedaan. Ik was toen egoïstisch en wilde haar niet laten gaan. Achteraf denk ik daar anders over."
Iemand zien versterven kan erg tragisch zijn, weet lezer kleinemoeite:
"Ik heb versterven als ontzettend wreed ervaren, omdat het bij mijn moeder erg lang duurde. Ondanks dat ze de hoogste dosis morfine kreeg, was ze nog bij. Ze had veel dorst, het was zo zielig."
"Ze heeft tien dagen moeten lijden voordat ze eindelijk overleed. Het heeft mij getraumatiseerd."