Op ons reactieplatform NUjij kunnen bezoekers over het nieuws discussiëren en de redactie vragen stellen. We krijgen tienduizenden reacties per week binnen. In deze wekelijkse rubriek zetten we de beste bijdrages en discussies op een rij.

Avondklok voor de horeca

De Koninklijke Horeca Nederland is het niet eens met de coronamaatregelen. In enkele regio's moeten horecagelegenheden eerder sluiten. Buitenproportioneel, vindt de brancheorganisatie. NUjij'er ReneAA is zelf horecaondernemer en hoewel hij de maatregelen betreurt, ziet hij de noodzaak wel in.

“Wat ik in de horeca zie gebeuren, is dat pak ‘m beet de helft van de zaken de maatregelen goed naleeft, en dat de andere helft lak heeft aan alles. Er zijn verschillende misstanden in de pers gekomen, waar de horecagelegenheden bewust de gasten uitnodigden om de regels te overtreden. Ook in Haarlem zie ik dat verschillende zaken bewust de regels niet uitvoeren: geen intake, geen sturing op afstand, soms zelfs geen handgel. In dit geval is het dus een geval van de goeden moeten onder de kwaden lijden. Helaas is het voor de overheid (denk ik) onmogelijk om hier strikt op te handhaven. De enige mogelijkheid is om algemene maatregelen af te kondigen. Maar de schuld ligt hier niet bij de overheid, maar wel bij al die horecaondernemingen die door een gebrek aan langetermijndenken de maatregelen al dan niet bewust negeren.”
ReneAA

Wachttijd voor euthanasie verdubbeld

De wachttijd voor het beoordelen van een euthanasieverzoek is ten opzichte van vorig jaar verdubbeld. Dit jaar moeten ggz-patiënten vaak tot twee jaar wachten tot hun verzoek verwerkt wordt.

Veel lezers reageerden dat die wachttijden omlaag zouden moeten en dat mensen het recht zouden moeten hebben om te sterven. Zo ook Mockingbird, die al jaren wacht op haar eigen beoordeling.

“Ik heb al vijftien jaar ernstige psychiatrische klachten en de kans op redelijke behandelopties is nul. Inmiddels hoor ik al drie jaar dat ik uitbehandeld ben. Anderhalf jaar geleden heb ik een euthanasieverzoek ingediend bij mijn psychiater. Die heeft me anderhalf jaar aan het lijntje gehouden, om vervolgens tot de conclusie te komen dat hij mijn uitzichtloze lijden ziet en voelt, maar binnen het team voelen ze te veel morele bezwaren vanwege mijn leeftijd (ik ben 28). Dus na anderhalf jaar euthanasietraject bij de ggz heb ik alsnog een euthanasieverzoek ingediend bij de levenseindekliniek en mag ik nu wederom twee jaar gaan wachten. Het is frustrerend en verdrietig. Nog twee jaar wachten kan ik niet meer, en suïcide was juist datgene wat ik niet wilde. Hierin zouden ggz-instellingen meer hun verantwoordelijkheid moeten nemen in plaats van dit af te schuiven. Hoe wrang het ook is, soms is de dood nog de enige manier om het lijden te laten stoppen.”
Mockingbird

Volgens Stefan_Vlmnx, werkzaam in de ggz, is euthanasie het laatste dat gehaast zou moeten worden. Hij vindt daarom niet dat de wachttijden verkort zouden moeten worden.

“Heel veel mensen die een zelfmoordpoging overleven, zijn daar achteraf blij mee. En ik ken een dossier waarin de patiënt steeds zelfmoordpogingen deed, die mislukte en daar pas mee stopte toen de definitieve datum voor euthanasie er was. Ik zelf denk dan: hey, dan lukt het ineens wel. Mijn 'pro-life' houding in deze wint het dan van het recht op zelfbeschikking. Maar ontegenzeggelijk zijn er ook in de ggz mensen die ondraaglijk lijden. Maar mijn chronisch lijden, als ex ggz-er, is voor mij te dragen en voor een ander ondraaglijk. Daarom vind ik het helemaal niet zo verkeerd die twee jaar wachttijd. Geen enkele andere ziekte kan zo aan veranderingen onderhevig zijn als een psychisch lijden.”
Stefan_Vlmnx

Werknemers maken meer uren, maar zijn niet vaker overspannen

Uit onderzoek van TNO blijkt dat werknemers tijdens de coronacrisis meer uren zijn gaan werken, maar daar niet vaker overspannen van worden. Op NUjij werd gediscussieerd over de werkdruk, burn-outklachten en de balans tussen werk en privé.

Volgens lezer B1rd is werken in tijden van de coronacrisis een kwestie van "geven en nemen" tussen werknemers en werkgevers.

“Een burn-out ontstaat niet vanzelf. Er gaan al veel signalen aan vooraf die door het slachtoffer genegeerd worden. Ik had laatst super druk met werk. Dat heb ik over voor de zaak, even een week flink doorbuffelen waarin ik 60 uur heb gewerkt. Daarna nam ik meer rust, het is geven en nemen. Ik heb lekker relaxed gedaan en hooguit 30 uur gewerkt. Mijn werkgever vindt het prima; liever dit dan een klant die wegloopt en een werknemer die zich langdurig ziek meldt. Het is geven en nemen, sommige werkgevers zuigen hun werknemers leeg en slachtoffer worden ze ook zelf wanneer hun werknemer een burn-out heeft. Oerdom dus. Samen goed opletten, werkgever en werknemers.”
B1rd

De beste NUjij-reacties worden geselecteerd op basis van het aantal mensen dat op de 'respect'-knop klikt en inhoudelijke onderbouwing. De reacties worden niet geselecteerd op politieke kleur - we proberen echter wel een gebalanceerde selectie te maken.