Met een omzetverlies van 62 procent is de cultuursector enorm getroffen. Er wordt dan ook gepleit voor een steun- en herstelfonds dat de sector moet redden. De toekomst ziet er niet goed uit voor aankomende talenten. NU.nl spreekt met media- en cultuurstudenten over hun perspectief in de sector.

"De banen lagen al niet voor het oprapen. De studie is een niche, dat staat vast voor je begint en dat blijft zo", meent masterstudent kunstgeschiedenis Noa.

"Toch waren er altijd kansen. Door de museumkaart staan musea gigantisch in de belangstelling, er worden mooie tentoonstellingen georganiseerd en mensen willen tijdens hun vakantie graag gebruik maken van de culturele instellingen. De zorgen over de toekomst zijn door corona wel groter geworden."

Steffi Mennen is afgestudeerd als danser aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen, maar ervaart de negatieve gevolgen van de crisis. "Ik werk voor Persona, dat is een platform dat maatschappelijk relevante kunst presenteert. We moesten ervoor vechten om een voorstelling te verkopen. Toen dat eindelijk was gelukt, werd die afgelast vanwege de lockdown."

"Die voorstelling heeft bloed, zweet en tranen gekost, een enorme tegenvaller. Ook woont mijn familie nog in Nederland, maar ik woon in België. Waar ga ik naartoe? Ik raakte in paniek en wist niet wat ik moest doen. De passie voor het vak houdt me op de been en ik blijf vechten voor mijn werk."

Langer studeren

Een baan vinden in de cultuursector lijkt op dit moment een utopie. Maar de arbeidsmarkt komt dichtbij voor de studenten. "Ik studeer hopelijk in januari af. Eigenlijk heb ik geen geld om verder te studeren, maar ik ben toch aan het kijken om een tweede master te doen om nog niet te hoeven werken. Misschien ga ik daarvoor naar het buitenland. In België zijn er bijvoorbeeld nog beursmogelijkheden", aldus Noa.

Safanja Kempers studeert media en cultuur en wil in de filmindustrie gaan werken. Over haar studie maakt ze zich geen zorgen. "Mijn studie leidt je niet op voor een specifiek beroep, dus als het niks wordt in de filmindustrie kan ik altijd nog wat anders doen. Journalistiek of iets anders in de media vind ik bijvoorbeeld ook interessant."

"Ik maak me wel zorgen over de stand van de arbeidsmarkt als ik ben afgestudeerd. Als door de coronacrisis straks een ruime arbeidsmarkt ontstaat, ben ik bang dat ik geen werk ga vinden. Ik heb dan bijna geen ervaring in het werkveld en ik vrees dat ik de competitie dan niet aankan."

Kansen benutten

Toch zijn er ook positieve geluiden, bijvoorbeeld van student eventmanagement Aaliyah Muggen. "Natuurlijk knijp ik hem voor mijn stageperiode volgend jaar, competitie voor een stageplek is er altijd. Maar ik weet het altijd wel creatief op te lossen. Er kan geen wereld bestaan zonder cultuur."

"De buitenfestivalterreinen die ik heb gezien, bieden genoeg ruimte voor de anderhalvemetersamenleving. En ik verwacht dat de regels rondom de beperkingen zeker volgend jaar worden versoepeld."

Ook Mennen zoekt naar alternatieven. "Ik werk nu als dansleraar en hoop daarmee mijn passie te kunnen financieren. We zijn bezig met een kortfilm en hopen zo het publiek dat niet naar het theater kan te kunnen bereiken. Door middel van film, huiskamervoorstellingen en straatperformances zijn er genoeg andere kansen voor kunstenaars."

'Evenementen komen tien keer zo hard terug'

"De cultuursector heeft veel schade opgelopen", stelt Noa. "Er zullen altijd scheurtjes blijven, financieel gezien ging het al niet goed. Instellingen zullen failliet gaan."

"Maar het is wel een heel belangrijke sector die context biedt. Over het verleden en de huidige sociale onrust. Cultuur kan mensen opvrolijken."

Daarom blijft Muggen positief. "Ik heb er alle vertrouwen in dat de evenementen tien keer zo hard terugkomen. Waar vrijheid, saamhorigheid en het leven gevierd kunnen worden onder het genot van een drankje, dans en lach."