Uit onderzoek blijkt dat passend onderwijs verwachtingen heeft gewekt die niet zijn uitgekomen. Leraren lopen tegen grenzen aan, scholen kunnen moeilijk afspraken maken met jeugdhulpverleners en het is niet gelukt om zorg uit handen van ouders te nemen. Op ons reactieplatform NUjij werd dit geschetste verhaal door verschillende leraren en ouders ondersteund. Zij noemen het passend onderwijs onder meer een verkapte bezuinigingsmaatregel.

Sinds 2014 is de Wet passend onderwijs in Nederland van kracht. Deze wet heeft als doel dat leerlingen die extra aandacht nodig hebben een plek krijgen binnen het reguliere onderwijs die past bij hun mogelijkheden en kwaliteiten, zodat zij niet naar het speciaal onderwijs hoeven.

'Noem het gewoon een bezuiniging'

"Ik werk inmiddels acht jaar in het middelbaar onderwijs en maakte de intrede van het passend onderwijs als rookie mee", begint lezer J_van_de_M. De verwachtingen voor het passend onderwijs lagen niet hoog volgens de docent.

"Geen enkele van mijn docerende collega's verwachtte dat het passend onderwijs mooie resultaten zou bereiken en dat de verwachtingen die de politiek erbij zei te hebben, daadwerkelijk zouden uitkomen. Kunnen ze niet gewoon toegeven dat het een bezuiniging was, ingepakt in een soort vreemd positief jasje? Bezuinigen moet soms, dat snap ik. Maar noem het dan ook gewoon een bezuiniging."

Extra druk voor leerkrachten

Uit het vijfjarige onderzoek in opdracht van het ministerie van Onderwijs bleek dat leerkrachten tegen grenzen aanlopen, omdat er weinig is veranderd in de dagelijkse praktijk, terwijl de problemen van leerlingen juist complexer zijn geworden.

Leerkracht tamara_groep herkent zich in de druk die passend onderwijs met zich meebrengt. "Als leerkracht heb ik regelmatig wakker gelegen van dit soort schrijnende gevallen. Kinderen die al jaren op hun tenen lopen.

Remedial teaching (speciale hulp voor leerlingen met leerproblemen, red.) voor dit, remedial teaching voor dat. Je ziet dat het kind steeds ongelukkiger wordt en zijn of haar zelfbeeld daalt tot een dieptepunt. Al je inspanningen en zorg ten spijt."

Ook bij docent Emmel loopt de druk alleen maar op, ondanks de goede bedoelingen in het begin.

"Toen het passend onderwijs zou komen, kregen we er een aantal studiemiddagen voor om ons voor te bereiden. Er werd ons gevraagd wat we nodig hadden: kleinere klassen, meer ondersteuning vanuit de zorg (ondersteuners bij ons op school) en meer kennis.

Nu, zoveel jaar later is de helft van de zorgmedewerkers nog maar werkzaam en zijn klassen van 32 eerder regel dan uitzondering."

'Bedrijven profiteren van onhaalbare eisen'

"Als voormalig directeur in het basisonderwijs heb ik het passend onderwijs helaas zien falen", vertelt lezer K_B. Hij zag vooral de bedrijven profiteren.

"Onderwijsbureaus, ondersteuningsbedrijven en leveranciers van methodes zijn gretig ingesprongen op het onvermogen van goedwillende professionals om de onhaalbare eisen van passend onderwijs uit te voeren. Heel veel geld is zo met kruiwagens het onderwijs uitgereden.

Nooit heb ik ergens gewerkt waar schraalhans zo keukenmeester was als in het basisonderwijs. En passend onderwijs heeft daar echt een negatieve rol in vervuld."

Ouders de dupe van passend onderwijs

Ook ouders hebben te maken met de gevolgen van het passend onderwijs. Volgens lezer Kiki_Bro heeft het een negatief effect gehad op haar en haar twee kinderen. "Passend onderwijs heeft er bij beide kinderen voor gezorgd dat ze, eenmaal op speciaal onderwijs, er één en drie jaar over gedaan hebben die ellende te boven te komen.

De bureaucratie, het vele geregel met alle instellingen, de wekelijkse gesprekken op school, het overuren maken met en voor de kinderen en alle stress en ellende die daarbij op je schouders terechtkomen, hebben geleid tot de scheiding van hun ouders.

Soms zijn kinderen gewoonweg niet geschikt voor het reguliere onderwijs en moet men niet tot in den treure willen proberen hen toch daar te houden. Onze kinderen hebben beide een flink 'pretpakket' met autisme, ADHD en Gilles de la Tourette. Ik denk dat menig mens zich wel kan indenken hoe het voor hen in regulier onderwijs is geweest", sluit ze af.