Waylon eindelijk thuis bij Motownlabel

AMSTERDAM – Hij was mateloos populair in Holland’s Got Talent, scoort vervolgens een top-10 hit op de Nederlandse hitlijsten en als klap op de vuurpijl mag hij zijn nieuwe album Wicked Ways onder het legendarische platenlabel Motown uitbrengen.

Sinds de tweede plaats in de talentenjacht kent de carrière van Waylon alleen maar hoogtepunten.

Maar de Apeldoornse zanger komt van ver. “Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik nog leef. Door een overdosis cocaïne was ik bijna dood,” zo vertelt de 28-jarige ster in een gesprek met NU.nl.

Zijn leven kenmerkt zich door extreme pieken en dalen. Na de dood van zijn idool en leermeester Waylon Jennings in 2002 raakt hij verslaafd aan drugs en alcohol. Bovendien verkeerde hij emotioneel in zwaar weer.

Enthousiast

“Daarom durf ik nog niet echt enthousiast te worden van al het mooie wat er met mij op het moment gebeurt. Ik ben bang dat ik straks weer in een duister dal val. Mijn grootste angst is dat mijn ouders iets overkomt. Dan valt een stuk basis weg.”

Zijn ouders zijn een belangrijke factor in zijn muzikale leven. Ze hielpen hem van zijn verslaving af te komen en vormden in zijn jeugd de basis van zijn muzieksmaak.

“Mijn vader en moeder gingen graag luisteren naar live muziek. Op een avond konden ze geen oppasser regelen waardoor ik op vier-jarige leeftijd mee mocht naar een concert. De band speelde een nummer van de countryzanger Jennings en sindsdien ben ik verkocht.”

Bandjes

Willem Bijkerk, zoals Waylon toen nog heette, zat in allerlei bandjes. Onder invloed van zijn grote voorbeeld Waylon Jennings maakte hij countrymuziek. Het bezorgde hem een platencontract met EMI en een eerste single.

“Op een voor mij onverklaarbare wijze is dat plaatje bij Jennings terechtgekomen. Voordat ik het wist zat ik in Amerika en mocht ik met hem mee op tournee.”

Jongensboek

Een verhaal uit een jongensboek, maar al gauw mondde het avontuur uit in een nachtmerrie. Jennings overleed aan de gevolgen van suikerziekte. Bijkerk verloor zijn mentor en zijn carrière komt niet van de grond.

“De teleurstelling was enorm. Ik kon het niet verkroppen en ik had het gevoel dat niemand me begreep. Ik zocht mijn toevlucht in drank en drugs. Ik denk ook niet dat die donkere periode in mijn leven me op een bepaalde manier gevormd heeft. Ja, wel misvormd.”

Na een periode van totale onverschilligheid herpakt de geboren artiest zich. “Ik keek in de spiegel en zag dat ik nog zoveel dromen had, ik wilde nog zoveel bereiken. Ik wil gewoon artiest zijn. Ik ben naar mijn ouders gegaan, die van niets wisten en heb ze gewoon eerlijk verteld wat hun zoon allemaal voor rare dingen had gedaan.”

Slangenmeisje

Het vervolg is bekend. Hij meldt zich met succesvol gevolg aan voor Holland’s Got Talent. Hij ruilt country in voor ‘rock & soul’, zoals hij het zelf noemt. Uiteindelijk verliest hij in de finale van het ‘slangenmeisje’ Daniëlle Bubberman. Expres, zegt hij zelf.

“Ik heb er alles aan gedaan om tweede te worden. Van tevoren wist ik dat ik nooit mijn handtekening onder het contract zou zetten.

Ik koos daarom een iets ander liedje dan ik normaal zou doen en kleedde me op een verschillende manier. Ik wilde me niet binden aan de beperkingen die een televisiestation met zich mee zou kunnen brengen.”

Motown

Dat blijkt een juiste zet. Na de talentenjacht komt hij zijn huidige manager tegen. Samen maken ze een plan en besluiten ze zich niet internationaal, maar in Nederland te profileren. Met als ongelofelijke beloning een platencontract met Universal onder het label Motown.

“We zijn heel stoer in een zolderkamertje in Den Haag een demootje op gaan nemen. Die stuurden we vervolgens op naar Martin Terefe, die met artiesten als James Morrison heeft gewerkt.

De producer was onder de indruk. Samen met hem hebben we een plaat gemaakt en opgestuurd naar Motown. Tot onze eigen verbazing nodigden zij ons uit om verder te praten .”

Wereldberoemd

Alle artiesten op Motown zijn wereldberoemd geworden. Waylon is bescheiden en zegt dat die stempel weliswaar grote verwachtingen met zich meebrengt, maar wel ‘enorm motiveert en inspireert'.

“En een enorme eer. De grootste die een artiest zich kan wensen. En dat ben ik, ik ben een pure artiest. Ik zou niks anders willen. Sterker nog, ik kan niks anders, daarvoor ben ik te lui.”

Tip de redactie