AMSTERDAM - Remon Stotijn, drijvende kracht achter de Nederlandse reggae- en hiphop formatie Postmen, heeft bewogen jaren achter de rug.

De groep wist het succes van de platen Documents en Revival niet te evenaren met het nieuwe werk op Era en Green en Stotijn besluit hierom in 2008 alleen verder te gaan als Postman.
Inmiddels is de rapper verhuisd naar Amerika en gescheiden van zangeres Anouk.

Zijn nieuwe solo-album – simpelweg Postman getiteld - lijkt hierdoor meer betekenis te krijgen: “Deze plaat klopt met de tijd waarin ik zelf zit.”.

Je bent solo verder gegaan, heb je hier bewust nadruk op willen leggen met de titel van je album?
“Ja, dit album is ook echt anders dan de andere platen die ik heb gemaakt. Vooral omdat ik ook weer een beetje aan het zoeken was; ik probeerde mezelf weer terug te vinden uit de tijd van Documents. Ik kan nooit terug, maar ik kan wel de new and improved guy worden die ik ooit was. Inmiddels ben ik een volwaardige vakman geworden.

Normaal gesproken werk ik altijd met heel veel muzikanten en nu was het de eerste keer dat ik het zelf moest doen. Maar ik weet nu precies waarmee ik bezig ben en dat was daarvoor wel anders. Het voelde ook als een bewijs naar mezelf: als je zo goed bent, máák die plaat maar.”

Tijdens het maken van je album Green dat uitkwam in 2008, ging Postmen uit elkaar. Hoe kijk je terug op die periode?
“We waren begonnen met het album en eigenlijk wilde ik al niet meer zo verder. Maar met de plaat Era gingen we helemaal de mist in en ik wilde Postmen zo niet laten eindigen. Voor mij is Green wel een bewijs dat ik hier niet helemaal meer achter stond, met kinderachtige tracks als Firing.

Ik wil dat niet meer; ik ga niet meer hardcore rappen omdat ik nu niet zo’n persoon ben. Toch kreeg ik met Green wel meer erkenning, maar ik was nog steeds een beetje bang omdat ik ook verdrietig was om de breuk (met Anouk, red.).

Er is veel gebeurd het afgelopen jaar: de scheiding met Anouk en de verhuizing naar de V.S. , hoe heeft dit je beïnvloed bij het maken van je nieuwe album?
“Veel emoties gingen er door me heen: teleurstelling, kwaad, verdriet. Mijn nieuwe album Postman klopt gewoon met de tijd waarin ik zelf zit, persoonlijk ook. Sommige nummers klinken wel heel lekker, maar de mess is best wel weer heavy.

Op een of andere manier is dat voor mij wel een goede combinatie: óf je gaat er diep in en het wordt zwaarmoedig, of je doet oppervlakkig en het klinkt lekker. Ik ben een soort pleaser, ik wil dat iedereen cool is, dat heb ik ook met muziek. Maar ik wil mezelf nog wel in de spiegel kunnen blijven kijken.”

Wil je daarmee zeggen dat iedereen - welke subcultuur dan ook - jouw muziek leuk kan vinden?
“Ik vloek niet in mijn teksten, dat is niet mijn stijl en op die manier denk ik dat veel mensen zich kunnen vinden in de Postman muziek. Mijn nieuwe album is ook mijn meest complete plaat. Omdat ik zo veelzijdig ben kies ik niet voor één richting: ik ga van links naar rechts en weer door het midden.

Mijn muziek is daarom ook niet echt definieerbaar, je kan het niet in een subcultuur of een genre plaatsen. Ik ben heel gevarieerd en dat komt omdat ik ook van verschillende muziekstijlen hou. Ik kan makkelijk zo meteen Radio 4 opzetten op weg naar huis.”

Heb je nog een bepaald doel met het maken van je muziek?
“Ik wil niet ineens underground worden en dan nergens meer te vinden zijn. Voor nu wil ik gewoon spelen, op festivals staan met verschillende acts. Ik zie mijn muziek meer als popmuziek en ik meng me met iedereen.

Ik wil muzikaal iets achterlaten, en dat over 20 jaar mensen denken ‘zo, die Remon Stotijn heeft toch wel wat heftigs neergezet in de muzikale geschiedenis van Nederland’. Ik hoop history te maken met mijn muziek en ik denk dat als je gewoon je ding blijft doen, je wel op de radar blijft.”

Meer weten over Postman? Kijk op NLtracks.