Mika - Life in Cartoon Motion

De half-Libanese/half-Engelse Mika heeft een smakelijk recept bedacht voor een lekkere popplaat. Ingrediënten: wat Scissor Sisters, een beetje Queen en een vleugje Robbie Williams. Het resultaat is lekker zoet en licht verteerbaar.

Erg origineel is het allemaal niet, maar dat maakt helemaal niets uit. De muziek van Mika maakt op slag de grootste pessimist vrolijk en dat is iets dat niet veel artiesten voor elkaar krijgen. Life in Cartoon Motion staat vol met nummers die Robbie Williams al jaren probeert te schrijven, maar al enkele albums in faalt. Mika niet, bij hem lijkt het haast aan te komen waaien, zo luchtig klinken de nummers op Life in Cartoon Motion.

Elk nummer roept wel herinneringen op aan een ander lied uit de popgeschiedenis, maar Mika van jatwerk betichten zou zijn liedjes afbreuk doen. Neem bijvoorbeeld Grace Kelly, de huidige single. Dat nummer heeft alles wat een perfect popliedje moet bevatten: een intrigerende titel, een pakkende melodie en opvallende vocalen.

In de verte doet de falsetstem van Mika in dit nummer zelfs een beetje denken aan I Believe In A Thing Called Love van The Darkness, ook al zo'n knaller van een debuutsingle.

En zo gaat het drie kwartier lang door op deze plaat. Nergens is het vernieuwend of hip, maar elk nummer is gewoon lekker. Niets meer en zeker niets minder. Het kan alleen zo zijn dat het voor sommige luisteraars net even iets te zoet klinkt of dat een enkele conservatieve ziel aanstoot neemt aan de homoseksuele referenties in Mika's teksten, maar voor de rest is Life in Cartoon Motion een plaat die zo licht verteerbaar is dat de muziek geschikt is voor werkelijk elk soort muziekliefhebber.

Enige tijd geleden viel er in de muziekrubriek van NU.nl te lezen dat Mika getipt werd als grootste nieuwe talent voor 2007. Dit album bewijst dat die voorspellingen hoogstwaarschijnlijk uit gaan komen.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie