Clipse - Hell Hath No Fury

Rond deze tijd van het jaar duiken de jaarlijstjes met beste albums van het jaar op. Op het allerlaatste moment zouden een hoop van deze lijstjes nog drastisch kunnen veranderen, dankzij de mannen van Clipse.

Het is intussen meer dan vier jaar geleden, toen de broers uit Virginia Beach met hun debuut op de proppen kwamen. Met behulp van The Neptunes was het album 'Lord Willin' een zeer aangename verrassing, maar daarna werd het angstvallig stil.

Ook met The Neptunes leek het bergafwaarts te gaan met als dieptepunt het waardeloze soloalbum van Neptunes-boegbeeld Pharrell Williams. Maar als een donderslag bij heldere hemel komt opeens dit geniale album, waar werkelijk niets slechts aan is te ontdekken.

Onzin

Alles klopt aan deze plaat: de moddervette beats, patserige raps en als allerbelangrijkste het ontbreken van overbodige onzin. Hell Hath No Fury is 100% pure hiphop van een klassieke kwaliteit. Als basis leveren The Neptunes twaalf keer een kale, maar vette beat, die tot hun allerbeste gerekend kan worden. Daarover komen rappers Malice en Pusha-T met ouderwets goede raps, die in een verstaanbaar tempo verhalen over het dagelijks leven van een gangsta.

Klassieker

Het resultaat van dit alles is een album dat met gemak tot een klassieker bestempeld kan worden. Sinds de gloriedagen van de hiphop in de jaren tachtig zijn er maar weinig artiesten die een geheel album konden maken waar geen enkel slecht nummer opstaat. De belangrijkste truc die hiervoor gebruikt is is de kunst van het weglaten. Nergens hoor je r&b-refreintjes of vervelende 'skits'.

Deze plaat is precies wat een hiphopplaat moet zijn. Je kunt ruim drie kwartier lang ouderwets met je hoofd meeknikken of je verlekkeren aan de verhalen over drugsdealers met te veel geld. Op de valreep van 2006 is dit dus een album dat zonder twijfel een plaats tussen de beste van het jaar verdient.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie