Laat je niet misleiden door het uiterlijk van Peter Wilson, de man achter Duke Special. Met zijn warrige dreadlocks en zijn zwartomrande ogen verwacht je bij hem veel soorten muziek, behalve prachtige pianoballads met een vette knipoog naar de jaren 30.

De vergelijkingen van collega-recensenten laten niets te wensen over. Het rijtje namen waarmee men de muziek van Duke Special is indrukwekkend en bestaat onder andere uit Rufus Wainwright, Nick Cave, Elliott Smith en Tim Finn. En bij het beluisteren van het album Songs From The Deep Forest duiken die namen inderdaad al snel in je hoofd op.

Potentie

Natuurlijk is de carriere van Duke Special nog lang niet zo indrukwekkend als die van de eerdergenoemde artiesten, maar de potentie is er in ieder geval.

De mooie liedjes van Duke Special worden nog eens versterkt door de rijke arrangementen. Een goed voorbeeld daarvan is de single "Last Night I Nearly Died": strijkers stuwen het nummer regelmatig naar grote hoogten waar tijdens de rustpunten opeens een vrolijke klarinet opduikt.

Kaasschaaf

Andere nummers zijn weer wat ingetogener, maar altijd gebeurd er wel iets: bassen worden ingeruild voor een tuba en ergens op het album moet zelfs een kaasschaaf te horen zijn. Niet dat het direct te herkennen valt, maar het schijnt dat de plaat vol staat met vreemde instrumenten die gemaakt zijn van de meest uiteenlopende dingen.

Vanaf een cd valt daar dus weinig van te maken, maar tijdens optredens van Duke Special moet dat allemaal erg bijzonder ogen.

Groei

Helaas staat er op dit moment geen optreden in Nederland in de planning, dus zullen we het voorlopig met het album moeten doen. Dat mag geen enkel probleem zijn aangezien "Songs From The Deep Forest" met elke luisterbeurt groeit en groeit.

Elke keer lijkt zich weer een ander nummer zich als favoriete track te ontpoppen en zo nestelen de nummers zich stuk voor stuk in je hoofd om daar voorlopig niet uit te verdwijnen.