Is het klassiek, jazz, folk of pop? De muziek van de pas 24-jarige Joanna Newsom laat zich niet in een hokje plaatsen. De sprookjesachtige combinatie van stem, harp en orkest lijkt haast een genre op zich.

Is het klassiek, jazz, folk of pop? De muziek van de pas 24-jarige Joanna Newsom laat zich niet in een hokje plaatsen. De sprookjesachtige combinatie van stem, harp en orkest lijkt haast een genre op zich.

Kroon

Ys is na een paar EP's het tweede album van Newsom en is nu al de kroon op haar werk te noemen. Haar vorige album kwam soms wat te druk en schreeuwerig over en het is duidelijk dat Newsom hiervan heeft geleerd.

Groots

Op het album, dat bijna een uur duurt, staan maar vijf nummers (misschien is stukken een betere benaming). Newsom, die al vanaf haar zevende harp speelt, wilde bij de opnames van Ys niets aan het toeval overlaten en pakte groots uit: allereerst werd Van Dyke Parks gevraagd om aan de arrangementen te werken. De productie was in handen van de perfectionist Steve Albini en Jim O'Rourke mixte de plaat.

Ongewoon

Naast de ongewone harp, het instrument word immers nauwelijks gebruikt in de hedendaagse muziek, is er een hoofdrol voor Newsoms stem die qua geluid ergens tussen Kate Bush en Björk zweeft.

Optelsom

De optelsom van dit alles is een album vol hypnotiserende muziek, die met niets is te vergelijken, maar nergens vreemd of ongewoon klinkt. Het is eigenlijk niets meer of minder dan een knappe mix van bestaande stijlen. Niet alle gebruikte invloeden zijn zomaar te herleiden: juist in "Sawdust & Diamonds", het nummer waarin ze zingt met alleen haar harp als begeleiding, is goed te horen dat haar spel niet alleen klassiek, jazz of folk is. Volgens eigen zeggen is haar stijl onder meer beïnvloedt door Keltische harp en op harp gelijkende instrumenten uit Afrika.

Decadentie

De tijdloosheid van Ys wordt nog eens benadrukt door de Middeleeuws aandoende albumcover en de verwijzing van de titel naar een oude Bretonse volkslegende, waarin Ys een eiland is dat aan decadentie te onder gaat. Dat laatste lijkt haast een verwijzing naar de hedendaagse popmuziek. Ys is een album geworden dat alle muzikale hypes van dit moment lekker links laat liggen. Een aanrader voor avontuurlijke muziekliefhebbers voor wie vernieuwend niet gelijk staat aan harder en sneller.