Amsterdamse joint doet Cat Power wonderen

Vrijdag 3 november gaf de Amerikaanse zangeres Cat Power een optreden in Paradiso. Ze werd begeleid door de oude rotten van The Memphis Rhythm Band. Na een stroef begin was het tijd voor revanche.

Eigenlijk is optreden helemaal niets voor de Amerikaanse zangeres Cat Power. Ze is veel te verlegen om op een podium haar liedjes te zingen. Een indrukwekkende begeleidingsband moet haar daarbij een beetje helpen. The Memphis Rhythm band bestaat uit oude rotten die hun sporen hebben verdiend als begeleiders van oa Al Green, Ray Charles en Quincy Jones.

In plaats van een voorprogramma mag de band zonder zangeres het publiek een beetje opwarmen. In een lange zinderende blues/jazz-jam komt elke muzikant aan bod en laat de band horen wat ze allemaal in huis hebben. Maar hoe ze ook hun best doen, het publiek laat dit muzikale geweld timide op zich afkomen.

Men komt immers voor de ingetogen popliedjes van Cat Power. Voorzichtig gaat er achter op het podium een gordijn open en schuifelt de zangeres langzaam naar voren. De band neem gas terug een aarzelend komen daar de eerste vocalen.

Bromtoon

Helaas weet een vervelende bromtoon in de geluidsmix de sfeer al direct te verpesten. Weifelend gaat Cat Power verder met haar set, maar als een bezoeker vanuit het publiek roept dat ze niet goed is te verstaan, kruipt ze nog verder in haar schulp. De uitstekende begeleiding sleept haar door het eerste deel van de set.

Tijdens "Where Is My Love" een van de meest intieme nummers op haar laatste album "The Greatest", verdwijnt opeens de ellendige brom en de reactie van het publiek daarop doet wonderen.

Na een korte pauze is het tijd voor revanche. Het is inmiddels overduidelijk dat Chan Marshall, zoals haar echte naam luidt, behoorlijk stoned is. Dit doet haar overduidelijk goed, want de podiumvrees is zo een beetje weg. Ze gaat meteen van start met een hypnotiserende versie van "House Of The Rising Sun". Door haar eigen bijzonder manier van zingen weet ze het alom bekende nummer tot iets heel eigens te maken.

Als even later de band ook weer het podium betreedt kan Cat Power eindelijk eens laten zien dat als ze tot een van de grootste vrouwelijke singer/songwriters van dit moment kan worden beschouwd. Zelfverzekerder dan ooit werkt ze zich door een set die bijna net zo lang duurt als het gedeelte van voor de pauze.

A-cappella

Hoogtepunt van de avond is het moment dat de show eigenlijk afgelopen is en de band naar de rand van het podium toeloopt om het publiek te bedanken. Op aangeven van een van de achtergrondzangeressen ontstaat opeens een spontane a-cappella-versie van Smokey Robinsons "The Track Of My Tears" waaraan de hele band meedoet.

Als dan uiteindelijk de muzikanten het podium verlaat, besluit Cat Power nog een liedje te doen om het af te leren. En daarna nog een en kwam alles uiteindelijk meer dan goed.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie