The Magic Numbers - Those The Brokes

Het tweede album van The Magic Numbers valt een beetje tegen. Het is niet slecht, maar iedereen die de band een beetje heeft gevolgd hoopte toch op meer, veel meer.

De muziek van The Magic Numbers blinkt uit door de aan perfectie grenzende popsongs met daarin een glansrol voor de prachtige samenzang. Het vorig jaar verschenen debuut was een van de grootste verrassingen van dat jaar en de ijzersterke liveshows die daar op volgden deed de muziekliefhebber snakken naar meer. Nu is dan er het tweede album: Those The Brokes.

En dat album valt, om maar meteen met de deur in huis te vallen, een beetje tegen. Nergens is het slecht, integendeel zelfs, maar iedereen die de band een beetje heeft gevolgd hoopte toch op meer, veel meer. De grote verschillen met het titelloze debuut zijn de teksten die nog somberder zijn geworden en vooral de lengte van de nummers.

Mooidoenerij

Een aantal keer komt deze dicht in de buurt van de zeven minuten, deze nummers verliezen na drie a vier minuten hun glans en verwateren vervolgens in bijna plichtmatige aanvoelende mooidoenerij. Het lijkt wel of zanger Romeo Stodart, die het gros van de nummers schrijft, last heeft van het Brian Wilson-complex. In zijn zoektocht naar de perfecte popsong kiest hij voor de moeilijke weg, die lijdt tot te ingewikkelde koortjes en andere overbodige toevoegingen.

Ondanks deze kritiek is het album absoluut niet slecht te noemen, daarvoor zijn The Magic Numbers een te goede band. Single "Take A Chance" is daarvan een goed voorbeeld, deze past zo tussen de toppers van het eerste album als "Forever Lost" en "Love Me Like You".

Het blijkt maar weer eens hoe moeilijk het is om een geweldig debuut te overtreffen of zelfs maar te evenaren. The Magic Numbers is het dus niet gelukt, maar als een op zichzelf staand album is Those The Brokes een meer dan behoorlijke plaat.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie