Arthur en Lucas Jussen denken niet dat ze ooit een wereld veranderend album zullen maken. De pianospelende broers hebben het idee dat er in de klassieke wereld sprake is van verzadiging.

Lucas Jussen (27) wijst in gesprek met de Volkskrant op het enorme aantal violisten dat er dagelijks op sociale media bij komt en het Vioolconcert van Pyotr Ilyich Tchaikovsky, dat tot de moeilijkste voor de viool geschreven werken behoort, zonder één foute noot speelt.

"Op een gegeven moment merkte ik dat ik er bijna niet meer door word getroffen. In de jaren zestig had zo'n violist dezelfde statuur als Jascha Heifetz (violist uit 1901 die wordt beschouwd als een van de beste ooit, red.) gekregen. De hoeveelheid opnamen staat de mogelijkheid dat een album nog eens legendarisch wordt in de weg."

De pianist wijst erop dat alles tegenwoordig wordt vastgelegd. Zijn broer Arthur (24) sluit zich daarbij aan. "Je moet ook niet gaan denken dat een album de wereld gaat veranderen, wat het vroeger wel kon doen."

De broers hebben wel geluk: doordat ze samen spelen, hebben ze een iets andere positie in de klassieke wereld, wat hen toch het gevoel geeft dat wat ze doen ertoe doet, aldus Arthur. "Als we allebei de 32 Beethoven-sonates zouden opnemen, word je gek van de concurrentie; het is al zo veel gedaan en uiteindelijk kom je altijd uit bij de opnamen van vijftig jaar geleden."

"Maar van dat Concert voor twee piano's van Stravinsky ken ik niet één opname waarvan ik denk: nou, dit is zó ontzettend goed. Dat bedoel ik niet arrogant, maar het voelt alsof er ruimte is."