Nielson is een van de eerste artiesten die weer voor een groter publiek mag optreden. Donderdag stond de zanger in de Ziggo Dome, waar 2.500 plekken beschikbaar zijn. Hij is opgelucht het podium weer op te mogen, maar vindt het belangrijk dat er het besef is dat dit niet de toekomst kan zijn.

"Het is een heel dubbel gevoel. Natuurlijk sta ik met volle overgave op het podium en ben ik blij dat ik weer met mijn bandleden mag optreden, maar van te voren en naderhand denk je toch: dit kan niet de toekomst zijn. Als we voor halflege zalen, of zalen die zelfs minder gevuld mogen worden, moeten blijven optreden, dan is de hele culturele branche straks kapot", aldus de zanger in gesprek met NU.nl.

Nielson, de artiestennaam van Niels Littooij, vertelt dat het niet rendabel is voor betrekkelijk kleine gezelschappen op te treden. Zeker niet in grotere zalen, waar de huur hoog is. "Er werken zo'n 300.000 mensen in deze branche, die het de afgelopen maanden heel erg zwaar hebben gehad en echt nog niet uit de problemen zijn nu er weer meer dingen kunnen. Ik hoop heel erg dat ze dat in Den Haag beseffen: dit kan even, maar niet voor altijd."

De zanger ziet ook mogelijkheden en creatieve nieuwe ideeën voorbijkomen. "Wat dat betreft is het heel vet in deze branche te werken, mensen verzinnen allerlei nieuwe dingen. Die gaan we ook echt nog wel na de coronatijd gebruiken."

Nielson tijdens zijn optreden in de Ziggo Dome donderdagavond. Foto: BrunoPress

Tijd genomen voor nieuwe muziek

De afgelopen maanden is Nielson bezig geweest met het ontwikkelen van nieuwe muziek, waardoor onder andere zijn nieuwe single Slowmotion is ontstaan. "Ik was toe aan iets vrolijks, iets positief, met alle ellende in de wereld. Van Slowmotion word ik vrolijk en krijg ik zin om te dansen. Het is qua gevoel een soort samenkomst van mijn album Diamant en de jongen die ik was toen ik Beauty and the brains schreef."

"Als ik Slowmotion meteen daarna had uitgebracht, of na Sexy als ik dans, had ik maar één dimensie van mezelf laten zien. Het was belangrijk dat ik met Diamant de serieuzere kant van mezelf liet zien, mijn gevoelens beschreef. Ik ben geen clown die altijd positief en blij is, het leven is ook wel eens moeilijk. Dat heb ik bezongen op Diamant en nu neem ik dat gevoel mee, maar dan op een andere, iets blijere manier. Slowmotion gaat over de ontwikkeling van een relatie. Van prille liefde, tot een band voor het leven. En dat je daarin met elkaar groeit en ook tegen elkaar kan zeggen: het hoeft van mij niet zo snel en zo veel, ik ben blij met hoe we nu zijn."

Prioriteiten zijn nu anders

De dertigjarige muzikant is niet alleen maar aan het werk geweest: de eerste weken is hij even totaal tot stilstand gekomen op werkvlak en is hij, op veilige afstand, langsgegaan bij vrienden en familie. Het heeft zijn ogen geopend voor de periode die nu komt.

"Het ging even helemaal niet om mij. Normaal gesproken ben ik altijd aan het werk, draait alles om optreden, albums, en maar door en door. Dat is prima, dat is mijn werk, maar doordat het even stil kwam te staan heb ik gemerkt hoe belangrijk vrienden en familie voor me zijn. Mijn familie, mijn vrouw, zij zijn prioriteit nummer 1 en daar mag ik vaker bij stilstaan. Het heeft me de nodige rust geboden, waardoor ik dingen nu beter in perspectief plaats: spannend, een optreden, maar het heeft geen zin daar de hele dag over te stressen. Het doet me goed dat zo te kunnen zien."