Het nieuwe album van de 3JS, genaamd De Aard van het Beest, verschijnt deze vrijdag. Optredens zitten er door de coronacrisis voorlopig niet in, maar zanger Jan Dulles blijft positief. "Ik vind niet dat wij artiesten moeten gaan klagen", zegt hij tegen NU.nl.

Dit is volgens jullie het meest positieve album dat de 3JS ooit gemaakt hebben. Hoe komt dat?

"Toen we anderhalf jaar geleden begonnen met schrijven, hebben we onszelf de opdracht gegeven alleen positieve liedjes te schrijven waar we zelf blij van worden."

Ben je beter in het schrijven van droevige of positieve nummers?

"Ik moet voor positieve liedjes meer mijn best doen. Op de een of andere manier lukt het me beter melancholische gevoelens te omschrijven. Als we een nummer maken, beginnen we eerst met de akkoorden en vervolgens met de tekst. Het lukt om positieve teksten te schrijven als de akkoorden vrolijk zijn, maar als de melodie ook maar even droevig dreigt te worden beïnvloedt dat direct mijn tekst."

Toen jullie aan dit album begonnen was gitarist Jan de Witte net uit de band gestapt. Was die drang naar positiviteit een manier om die tegenslag het hoofd te bieden?

"Ja. We hadden die week net van Jan gehoord dat hij ermee stopte. We zagen het wel aankomen, maar vonden het natuurlijk niet leuk. We wisten even niet wat we moesten doen en hadden geen vervanger op het oog. Maar we moesten nieuwe liedjes schrijven. Toen zijn Jaap (Kwakman, red.) en ik naar Texel vertrokken om op dat lege eiland in februari te gaan schrijven. We zeiden tegen elkaar: 'We kunnen nu zielige bluesliedjes gaan schrijven of juist het omgekeerde doen.' Zo is het begonnen."

Stond het voortbestaan van de band in die periode op het spel?

"In principe wel, want als je die vervanger niet vindt, houdt het op. We wilden per se iemand uit Volendam of in ieder geval dicht uit de buurt. Dat is logistiek gewoon handiger."

Is dat de enige reden? Als ik dit opschrijf, denkt de rest van Nederland: zie je wel wat voor sekte het is.

"Daar ben ik me heel erg van bewust. Ik zeg er daarom ook iedere keer bij: we zijn geen sekte en in Volendam zijn we niet muzikaler dan in de rest van Nederland. Het is puur omdat we gewend zijn geraakt dat we allemaal binnen een minuut in de studio kunnen zijn. Sommige dingen moeten gewoon zo blijven, voor de gemoedsrust. Maar toen vonden we Robin Küller en nu is alles weer goed."

Als je een nieuw album hebt, ga je meestal direct op tour. Dat valt nu weg.

"Onze tour begon in februari en we waren van plan het album toen ook uit te brengen. Maar dat hebben we niet gered. We produceerden het zelf, maar de agenda zat gewoon te vol. We hebben die nummers dus allemaal al live gespeeld. Dat was voor ons uniek, omdat je meestal eerst een album uitbrengt en dan pas gaat kijken hoe je die nieuwe nummers live wil spelen. Die tour was echter na tien shows voorbij, omdat er een virus om de hoek kwam kijken."

Veel artiesten hebben de laatste tijd aanspraak gemaakt op noodhulp. Dat is begrijpelijk, maar voor sommige fans brokkelt het beeld van de zelfstandige, onafhankelijke artiest enigszins af.

"Dat ben ik met je eens. Ik vind ook niet dat wij artiesten moeten gaan klagen op televisie over inkomsten die we mislopen. Als sessiemuzikanten dat doen, begrijp ik het wel, want die hebben nu niks. Maar ik houd me daar verder buiten. Ik leef nu enigszins van mijn spaargeld, maar we kunnen ook niet op vakantie, dus je geeft ook bijna niks uit. Het gaat er niet zo hard uit."

"We zullen met zijn drieën op een gegeven moment wel genoodzaakt zijn om weer naar de theaters te gaan. Wellicht met een hele uitgeklede show met twee akoestische gitaren. Vanaf juli mogen er honderd mensen in het publiek. Ik hoop dat dat aantal snel verdubbeld wordt, dan kunnen we weer wat gaan doen."