De Amerikaanse bluesrockzangeres vond het jarenlang vreselijk om zichzelf terug te horen, maar luistert inmiddels naar haar eigen muziek alsof ze een nieuwe artiest heeft ontdekt, vertelt ze in gesprek met NU.nl.

De 47-jarige Hart bracht eind september haar negende album War In My Mind uit. De singer-songwriter, die kampte met een drugsverslaving en leeft met een bipolaire stoornis, deed er ook lang over om plezier te vinden in het werken in een studio.

"Ik haatte het maken van albums. Elke keer als ik met producers werkte, veranderden ze mijn liedjes in iets wat ik er totaal niet mee bedoeld had. Dat brak mijn hart", licht ze toe. Hart, in Nederland vooral bekend van de hit L.A. Song, zocht naar manieren om toch haar zin te krijgen bij de producers die haar muziek in de uiteindelijke vorm goten.

"Ik lever nu meer dan genoeg liedjes aan waardoor zij kunnen kiezen voor de nummers waar ze denken iets mee te kunnen. Ik wil niet dat producers gedwongen worden aan bepaalde liedjes te werken terwijl ze er niets in zien."

'Bij producer Rob Cavallo hoefde ik geen smoesjes te verzinnen'

Als het dan toch voorkomt dat de liedjes niet klinken zoals Hart in gedachten had, heeft ze nog een andere truc paraat. "Ik heb weleens aan het einde van een studiosessie gevraagd of ik nog wat nummers live op een piano mocht spelen en die ruwe opnamen uiteindelijk voor mijn album gebruikt."

Met Rob Cavallo, de producer van War In My Mind, had de zangeres deze truc niet nodig. "Ik wilde graag de liedjes live spelen op een echte piano en hij reageerde meteen heel vriendelijk. Ik kon het niet geloven. Ik had helemaal geen smoesjes nodig. Hij vond het ook beter klinken op een echte piano en liet me mijn gang gaan."

Deze veranderingen hadden tot gevolg dat Hart, die in 1993 haar eerste plaat opnam, er nu ook meer plezier aan beleeft om haar eigen album terug te horen. "Met deze plaat ben ik er voor het eerst niet mee bezig dat ik naar mezelf moet luisteren. Het is alsof ik een nieuwe artiest hoor die ik net heb ontdekt. Dat is me nog nooit gebeurd."

'Muziek heeft me in leven gehouden in tijden van verslaving'

Zenuwen voor het uitbrengen van een album heeft Hart nooit gehad, want van de reacties kan ze niet wakker liggen. "Er is geen recensent op deze aardbol die zo streng kan zijn voor mij als ik zelf ben. Ik hecht er sowieso weinig waarde aan wat mensen ervan vinden. Ik heb dingen gemaakt waar ik zelf niet helemaal achter stond, die mensen prachtig vonden."

Voor zichzelf heeft de zangeres ten doel gesteld zo min mogelijk te liegen in haar muziek en daardoor zo dicht mogelijk bij de waarheid te komen. Hoewel Hart zich ervan bewust is dat ze nooit zeker kan weten of ze volledig in haar opzet slaagt, durft ze wel meer toe te geven dat ze tevreden is over haar eigen schrijfwerk. "Nu ben ik soms in staat om buiten mezelf te stappen en naar mezelf te kijken en te denken: hey motherfucker, dit is zeker niet slecht, jij komt er wel!"

Hoewel ze zich al meer dan twintig jaar in de muziekindustrie begeeft, denkt ze er nog niet aan om te stoppen. "Ik bid dat ik mijn liefde voor muziek nooit verlies, want het helpt me door moeilijke tijden heen. Ik geniet ook erg van tuinieren en schilderen, maar het levert niet dezelfde uitlaatklep als het schrijven van muziek. Het heeft me levend gehouden in tijden van verslaving en zelfhaat. Zolang mijn stembanden het niet begeven, blijf ik muziek maken."