Pink en Muse zijn twee van de meestbesproken acts van Rock Werchter dit jaar. Hier volgt een overzicht van recensies uit Vlaamse media.

De Standaard - 'Pink mist geen noot'
"Bastille, Denzel Curry en The 1975 stelden vast dat het niet goed gaat met de wereld, maar leken niet te weten wat ze daarmee moesten aanvangen, behalve respectievelijk ontsnappen, stampvoeten, of niets meer ernstig nemen. Pink was de exponent: zij beantwoordde begin jaren 2000 al niet aan het blondepoppetjesideaal van Britney Spears en Christina Aguilera. Twintig jaar later is zij het die de vruchten plukt."

"De zuurpruim achteraan in de zaal die zich nu kniezend afvraagt of dit nog allemaal bij Rock Werchter hoort, verwijzen we graag naar Pink. Die liet zich aan het eind van haar show in een harnas hijsen en kliefde zingend door de lucht, boven de hoofden van het publiek. Halsbrekende toeren, en dat allemaal zonder een noot te missen."

Lees de volledige recensie hier

De Morgen - 'Je wilt je tanden in Pink zetten'
"Pink doet aan hersenloos entertainment, verpakt met een zilveren strik. Funhouse overgieten met een saus van No Doubt was geen alledaagse, maar wel een lepe en slimme zet. Wanneer de Amerikaanse popster indruk maakte was dat meestal met Oude Glorie – kent u Fucking Perfect nog? - maar ook de songs uit een recent leven sloegen zelden of nooit een mal figuur. Walk Me Home en What About Us zijn supermarktpop zoals je die dagelijks door de strot geramd krijgt - weinig origineel, maar je wil er in dit geval wel je tanden in zetten."

"Het fijne is dat P!nk geen Bastille, Mumford & Sons of Editors is. Ze staat om te beginnen niet elke zomer op Vlaamse bodem, maar het verschil zat hem vooral in de klasse, de originaliteit, de schwung en de passie waarmee ze Rock Werchter in haar achterzak stak. "I'm still a rock star, I got my rock move, and I don't need you, And guess what, I'm having more fun", zong Pink tijdens So What, terwijl ze op tien meter hoogte boven het publiek hing. Tussendoor pompte ze op een vangrail en deelde ze een high five uit. Gewoon. Omdat het kan."

"Het gebeurt nog zelden dat een headliner binnenkomt zonder kloppen. Maar niet elke headliner luistert naar de roepnaam Pink."

Lees de volledige recensie hier

VRT - 'Pink is een waaghals'
"Pink maakt er met haar hits een echt meezingconcert van op hoog niveau. En ze zoekt contact met het publiek, door geregeld over de catwalk te flaneren, en de gekste concertbordjes voor te lezen."

"Visueel toont de zangeres dat ze kan dansen, vaak met solo's. Pink is een waaghals: ze voert een opvallende vliegende choreo uit, meters boven het podium, aan een trapeze met enkele koorden. Faut le faire. Maar save the best for last, dat weet ook Pink. Tijdens het slotnummer zweeft ze in een harnas en een roze glitterpak over het publiek. Ze draait salto na salto en duikt van metershoog tot bijna in de menigte. En zo weet iedereen waar die kabels tussen podium en geluid voor dienen. Zo'n frivool spektakel zie je niet elke dag op Rock Werchter."

Lees de volledige recensie hier

De Morgen - 'Muse wint in finale aan consistentie'
"Er was vooraf een concert van 150 minuten aangekondigd. Muse liet op zich wachten en klokte uiteindelijk af op een kleine twee uur. Vooral in de finale won dit optreden aan consistentie en aan punten. Een gigantisch Alien-monster dook achter de band op, en Muse startte een medley die begon met Stockholm Syndrome en eindigde in het heerlijke New Born. De volhouders werden zo toch beloond. De massa hoste mee, en er doken mosh pits op. Bellamy smeet zijn gitaar in de versterkers, om nog een allerlaatste keer terug te komen. Knights of Cydonia knalde honderduit op een pompend ritme, met een gitaar in sneltreinvaart. Leuke finale. Maar het vuurwerk dat volgde -toen Muse het podium verliet- was een beetje de samenvatting van dit optreden. We hebben ze al beter gezien op Werchter."

Lees de volledige recensie hier

VRT - 'Het visuele spektakel van Muse is verbluffend'
"Deze megalomane show is duidelijk waar het Werchterpubliek vandaag op zat te wachten. Naast alle visuele prikkels, zijn er ook voldoende meezingmomenten dankzij klassiekers als Uprising, Plug in baby en Time is running out."

"En het visuele spektakel dat de band brengt is ronduit verbluffend, al kunt u het ook over the top noemen. Maar de futuristische missie van Muse, die is geslaagd en het Werchterpubliek wordt naar huis gestuurd met de herinnering aan een zeer waardige afsluiter voor deze editie.

Lees de volledige recensie hier