Duncan Laurence beleefde op de slotdag van Pinkpop zijn festivaldebuut en dat ging de Songfestival-winnaar volgens de meeste recensenten goed af.

NRC - 'Perfecte soundtrack'
"Was het de stromende regen of was het de uitwerking van zijn glorieuze Eurovisie-winst? Pinkpop kent slechts één enkel liedje van hem, maar al lang voor het optreden en tot ver buiten de grote concerttent werd geprobeerd een glimp op te vangen van Songfestival-winnaar Duncan Laurence. (…) En het viel niet tegen. Laurence heeft gestileerde, stemmige popliedjes die met veel koortjes en strijkers in de lijn van Sam Smith of Dotan wordt aangezet. (…) Hij leverde de perfecte soundtrack over dansen in de regen. Bij de wereldhit Arcade die hem goud had opgeleverd in Europa zongen duizenden festivalgangers in poncho's vol overgave mee."

De Volkskrant - 'Arcade is niet eens zijn beste liedje'
"Maar ook zonder bui was de tent volgelopen, zo blijkt uit de enorme mensenmassa buiten als Duncan gaat beginnen. Met band en koortje verzorgt hij een sterk debuut. Mooie, soulvolle liedjes. Nog wat plechtig, maar overtuigend gebracht. Dit gaat wel werken, eerst in de clubs en later in de Ziggo Dome. En Arcade is niet eens zijn beste liedje."

AD - 'Gaat zijn Songfestival-zege overleven'
"Laurence heeft een puntgaaf, volwassen repertoire bij elkaar. Geen festivalknallers, maar stemmige, groots opgezette dreampop, die hij met een tienkoppige band mooi stemmig neerzette. De finale, een massaal meegezongen Arcade, bewees: Duncan Laurence gaat zijn Songfestival-zege overleven."

De Telegraaf - 'Oogde niet helemaal op zijn gemak'
"Hij oogde nog niet helemaal op zijn gemak. Buiten Arcade, dat fantastisch meegezongen werd door iedereen binnen en buiten de tent waarin de 25-jarige speelde, kennen we hem muzikaal nog nauwelijks. De eerste indruk hier is dat hij de softe popkant op gaat, exact de richting van Arcade dus. Heel benieuwd!"

3voor12 - 'Zeker acht hits in de dop'
"Van de twaalf nummers op de setlist - allemaal eigen werk - zijn er zeker acht hits in de dop. Het zijn melancholische 'kippenveltrekkers' van pianoliederen met diepe bassen, met universele teksten die je het tweede refrein al kunt meebrullen. (...) Dit is zijn grote festivaldebuut, hierna doet hij een fikse clubtour die hij afsluit met een show in de Ziggo Dome. Die kan hij dadelijk prima aan en wedden dat Nederland hem over een jaar als zo'n vanzelfsprekende popster ziet, dat je bijna zou vergeten dat hij oorspronkelijk bekend was als Songfestival-winnaar?"

De Limburger - 'Hij zingt het kippenvel op je arm'
"Al vanaf de eerste tel bewijst Duncan Laurence recht te hebben op een plek op Pinkpop. Hij toont zich een muzikant in hart en nieren met een strak en dromerig optreden waarbij hij met zijn uithalen meermaals het kippenvel op je arm zingt. (...) Het knappe van deze show is dat ondanks dat eigenlijk nog niemand zijn muziek kent - natuurlijk op zijn Arcade na - hij het gros op de juiste momenten stil krijgt of juist aan het dansen. (...) Het is dat Duncan Laurence al in heel Europa bekend is, anders zou die vriendelijke jongeman weleens een hele grote kunnen worden."