Voor Shirma Rouse begint zondag 16 september een reeks van zes avonden waarop ze een eerbetoon aan Aretha Franklin brengt. De Amerikaanse zangeres, die 16 augustus 2018 op 76-jarige leeftijd overleed, is de vrouw waar Rouse zich mee identificeert.

Vol respect en bewondering praat Rouse aan de vooravond van haar eerste van zes tribute-avonden over de Amerikaanse soulzangeres. "Ik ben eigenlijk van niemand idolaat, maar Aretha heeft iets in mij getriggerd wat ik met geen enkele andere artiest heb gehad", zegt de 38-jarige Rouse in gesprek met NU.nl.

"Ik ben niet alleen fan van haar manier van muziek maken, maar gewoon van haar stem die mij raakt. Ik vind haar inspirerend. In haar muziek spreekt ze over de wereld waarin we leven."

Het decor van haar eerste optreden is theater De Doelen in Rotterdam. Rouse is zich ervan bewust dat het theater een band met Franklin heeft. "Daar heeft Aretha haar eerste internationale optreden buiten Amerika gegeven. In 1968 was ze in Rotterdam, waarna ze een nachtconcert gaf in het Concertgebouw in Amsterdam."

"Daarna is ze ook nog naar Frankrijk en Zwitserland gegaan", gaat Rouse verder. "Ik heb haar familie dat verteld en zij wisten echt niet dat De Doelen haar eerste theater buiten Amerika was."

Nooit in levenden lijve ontmoet

De ontmoeting met de familie van Franklin is ter sprake gekomen. Na het overlijden van Franklin is Rouse naar het Amerikaanse Detroit afgereisd om daar de laatste eer aan de zangeres te bewijzen. "Ik was al lange tijd fan van haar en dacht te weten hoe ze was."

"Maar toen ik met haar familie in gesprek ging, leerde ik haar pas echt kennen, ondanks dat ze er niet was. Ze was zo groot in de muziekwereld, maar voor haar familie was ze gewoon de lieve, zorgzame en attente oma of tante. Door die persoonlijke verhalen krijgt alles een bijzondere meerwaarde voor mij."

Rouse wilde haar idool ooit nog eens in levenden lijve ontmoeten, maar dat is er nooit van gekomen. Volgens de zangeres een groot gemis. "Ik heb twee keer concertkaarten voor optredens in Detroit gekocht, maar die optredens werden allebei geannuleerd vanwege ziekte. Doordat ik bij de begrafenis was, heb ik haar toch nog kunnen zien."

"Het klinkt misschien luguber, maar ik stond een meter bij haar vandaan. Daar ben ik dankbaar voor en ik denk echt dat het zo heeft moeten zijn. Als ik haar had ontmoet, was ik misschien niet naar haar begrafenis geweest. Dan had ik de verhalen van haar familie niet gehoord. Ik kwam echt in een warm bad terecht", vertelt Rouse.

“Ik probeer deze avonden niet Aretha te zijn, want dat gaat mij nooit lukken”
Shirma Rouse

Rouse wil niet imiteren, maar eren

Met haar muziekavonden wil de zangeres Franklin eren. Niet imiteren, zoals haar vaak wordt gevraagd. "Ik ben verbonden met haar als artiest. Ik heb dezelfde achtergrond, kom vanuit de gospelhoek en ben een donkere vrouw. Ze heeft impact gehad op de zwarte cultuur in Amerika. Maar ik probeer deze avonden niet Aretha te zijn, want dat gaat mij nooit lukken."

Rouse hoopt dat ze met de muziekavonden het gevoel over kan brengen dat Aretha haar met haar muziek heeft gegeven. "Het is een heel eerlijke manier van haar oeuvre eren. Ik wil haar nummers vertolken zoals ik ze beleef, en haar daarmee eren. Een van de reacties op mijn eerdere optredens waarin ik nummers van Aretha deed, was dat 'ze voor de muziek van Aretha kwamen, maar dat ze Shirma hebben leren kennen'. Dat vind ik prachtig."

'Ik hoop op magische avonden'

De muziek van Franklin speelt een grote rol in het leven van Rouse. Desgevraagd maakt ze een keuze voor een favoriet nummer van 'The Queen of Soul'. "Dat is Until You Come Back to Me, geschreven door Stevie Wonder. Een liefdeslied waarvan ik de tekst zo ontzettend mooi vind."

"We hebben allemaal weleens ervaren dat je zo verliefd bent dat je voor iemand door het vuur wilt gaan. Die tekst beschrijft exact wat je dan zou doen en wat die liefde betekent. En een nummer dat niet mag ontbreken, is Natural Woman. Die komt sowieso voorbij op de avond."

Bij Rouse, die rond de geboortedag van Franklin (25 maart) vier avonden met het Metropole Orkest optreedt, heerst het gevoel dat de zes tribute-avonden niet groots moeten worden. Wel heel bijzonder.

"Ik heb tachtig voorstellingen over haar gedaan toen ze nog leefde. Maar ik kan het niet zomaar voorbij laten gaan en haar niet eren en bedanken. Ik heb gezien dat je dingen niet moet uitstellen, maar echt gewoon moet doen. Ik hoop op magische avonden."