Het vierde album van Ariana Grande, Sweetener, is uit en de recensenten zijn overwegend enthousiast. Het is het eerste album van de Amerikaanse ster sinds de aanslag na haar concert in Manchester in 2017.

De Volkskrant - vier sterren

"Op Sweetener, haar vierde album, verwijst de nu 25-jarige zangeres nauwelijks naar de ook voor haar traumatische aanslag. Alleen het laatste, sterke, en meest persoonlijke nummer Get Well Soon loopt door tot precies 5 minuten en 22 seconden, wat volgens diverse Grande-watchers op sociale media geen toeval kan zijn. Dit moet volgens hen een verwijzing zijn naar de datum van de aanslag: 22 mei." 

Lees hier de volledige recensie

Oor - geeft geen sterren

"Sweetener staat vol dertien-in-een-dozijn-popsingletjes over oppervlakkige zaken, zoals vriendjes die niet meer bellen en vriendjes die de telefoon juist niet willen ophangen. Ook de vreugde en het verdriet dat succes met zich meebrengt komt aan bod. Hoewel Ariana richting de dertig gaat, en zich op vorige plaat Dangerous Woman nog opstelde als superseksbom, zit ze op liedjes als Everything en R.E.M. (niet over de band, maar over REM-slaap) plotsklaps weer in haar Disney-prinsessen-fase."

Lees hier de volledige recensie

De Morgen - drie sterren

"Wie anno 2018 nog steeds zijn neus ophaalt voor zogenaamde 'platte r&b' verzet zich tragikomisch genoeg dus niet langer tegen een commerciële koers, maar tegen een volwaardig, tot volle wasdom gekomen muziekgenre. (...) Sweetener dankt zijn hoogvliegers aan Pharrell Williams, die de puike funk van Blazed, The Light Is Coming (met Nicki Minaj) en Borderline (met Missy Elliott) vol hyperactieve drummachines, ravey synths en gonzende bassen stopt. Op die manier laat hij broodnodige zuurstof toe in Ariana's hightechbubbel. "

Lees hier de volledige recensie

Rolling Stone - vier sterren

"Sweetener is niet het verdrietige, serieuze album vol ballades die je misschien zou verwachten dat Grande zou maken, maar het is zeker het album dat ze moest maken. Het is een verfrissend samenhangend pakket, volgend op drie albums die soms rommelig maar altijd leuke pogingen waren haar te plaatsen in het poplandschap. Ze heeft haar paardenstaart laten varen, letterlijk (kijk maar naar de albumcover) en figuurlijk en laat plezier voorop staan."

Lees hier de volledige recensie

The Guardian - drie sterren

"Het album zit vol liedjes die de standaardconstructies ontberen, die ongelijksoortige muziekgenres samenbrengt en moeite lijken te doen om clichés te ontwijken: het titelnummer geeft een bizarre, aangrijpende Carole King-achtige piano ballad met hiphop geïnspireerd op Migos, compleet met onomatopische vocale interjecties."

Lees hier de volledige recensie