Thom Yorke, vooral bekend als zanger van de band Radiohead, gaf maandagavond een solo-optreden in het Koninklijk Theater Carré. Recensenten zijn lovend over het optreden van de zanger, die voornamelijk eigen materiaal ten gehore bracht in de Amsterdamse theaterzaal.

Het Parool - geeft geen sterren

"Wat aanvankelijk is aangekondigd als een live dj-set blijkt dat niet te zijn: Yorke brengt een bonte dwarsdoorsnede van voornamelijk zijn solowerk ten gehore, en laat Radiohead daarbij wijselijk links liggen. Dat pakt vaak opwindend uit, zolang hij maar zijn beste nummers kiest.

De onweerstaanbare, funky treurnis van een parel als Black Swan doet de nekharen rijzen, zeker omdat het live tien keer meer overdondert dan het origineel. Datzelfde geldt voor het spannende Cymbal Rush, dat naar grotere hoogten wordt getild door een tornado aan percussie."

Lees de volledige recensie hier

Trouw - vier sterren

"Waar bij Radiohead die bibberende, ijzige engelenstem van Yorke vaak de hoofdrol opeist, zit die hier meer verstopt. Maar op de juiste momenten is hij daar, die stem, als een fluorescerende sidderaal op een diepe, woelige zeebodem. Dan raakt Yorke zijn gehoor, zoals hij bij Nose Grows Some de aandacht weer opeist, na tijdens Pink Section eventjes in wiegende kleermakerszit op de rand van het podium te hebben gezeten.

Met subtiele contrasten houdt het trio de aandacht vast. Kille soundscapes wisselen af met wonderschone bedwelming, statisch geram met een lome groove. Over de helft dreigt het publiek murw te worden gebeukt, ook het trio lijkt dan even zoekende. Maar met de droomnevel van Truth Ray komt richting het einde de focus terug."

Lees de volledige recensie hier

The Independent - vijf sterren

"Eigenlijk is het niet echt een soloshow: Yorke heeft Nigel Godrich, de man die al jarenlang zijn producer is, als gezelschap en wordt hij vergezeld door de Nederlandse visueel muzikant Tarik Barri. Goodrich speelt de bas en heeft ook controle over de loops en beats, waardoor Yorke de ruimte krijgt om op het podium te dansen en te zingen. Wanneer Yorke meer betrokken raakt bij de rest van de muziek - het opvoeren van de sonics, het spelen van een gitaar, of het maken van de basriff van Black Swan - komt de boel pas echt los."

Lees de volledige recensie hier