Recensieoverzicht: Liam Gallagher is opgefriste voorman met optimale stem

Liam Gallagher stond donderdagavond in een uitverkocht AFAS Live. Het voormalige lid van Oasis kwam op tijd het podium op en trakteerde zijn fans op een muzikale avond zoals ze graag wilden zien. Het was op sommige momenten weer even 1995.

NRC – Vier sterren

"Liam Gallagher, die ten tijde van Oasis bekend stond om zijn onberekenbare podiumgedrag en afgeraffelde zangpartijen, is inmiddels een opgefriste voorman, die op tijd begint en vriendelijk scheldt op zijn trouwe publiek (…) Zijn stem klonk optimaal: snedig en gevarieerd en gekleurd door zowel ironie als tederheid in een voordracht die lijkt te streven naar eerbaarheid, maar het zwalken langs de noten niet kan laten (…) Gallagher zong het akoestische Wonderwall, een woest Supersonic en Slide Away, terwijl de aanhang elkaar in de armen viel van geluk, en een toren van drie mannen, op elkaars schouder, hem de liefde betuigde. De zanger mag dan in rustiger vaarwater zijn, hij is nog altijd voldoende arrogant: niemand anders dan Liam Gallagher, immers, draagt een liedje op aan zichzelf."

Lees hier de hele recensie

AD – Vier sterren

"Uiteraard, hij vloekte er stevig bij. Maar feitelijk kwamen alle beledigingen aan het adres van zijn broer Noel neer op een smeekbede: laten we alsjeblieft weer als Oasis op tournee gaan (…) wat een genot om een Liam (45) ouderwets snijdend te horen beginnen met de Oasis-combinatie Rock 'n Roll Star en (What’s the Story) Morning Glory. Het was alsof het weer even 1995 was: Liam in gele parka, in de rechterhand een tamboerijn en dan dat hoofd half gedraaid richting de microfoonstandaard (..) Hopelijk krijgt Noel mee hoe goed én met precies de juiste dosis arrogantie zijn jongere broer zijn composities nog altijd weet neer te zetten. Misschien zet hij zijn trots dan toch opzij."

Lees hier de hele recensie

OOR – Geeft geen sterren

"Meteen na het reusachtig klinkende Rock 'n' Roll Star volgt het eveneens luidkeels meegezongen Morning Glory. Opvallend is dat het gezang niet alleen van Britpop-veteranen komt, maar juist vooral afkomstig is van jongeren die Gallagher waarschijnlijk voor het eerst zien. Dat jeugdige enthousiasme zorgt ervoor dat alles wat volgt voelt als een voetbalwedstrijd, waarbij Gallaghers naam in iedere stilte gescandeerd wordt alsof hij de sterspeler van de plaatselijke FC is (…) Gallagher doet eigenlijk niks, maar hij is best goed bij stem en zijn aanwezigheid alleen al heeft een ongekende impact op het publiek dat hem aanbidt als de God die hij zelf vast gelooft te zijn (…) Natuurlijk liggen zijn beste shows in het verleden, maar vanavond is Gallagher veel meer dan verdienstelijk en klaart hij de klus op kenmerkend moeiteloze wijze. Met een even opzwepend als ontroerend Live Forever bevestigt de Brit zelfs zijn status als levende legende. Die tweede stem? Die misten we slechts af en toe."

Lees hier de hele recensie

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie