Recensie: Ennio Morricone tovert westerns op netvlies van bezoekers

De Italiaanse componist Ennio Morricone toont aan nog steeds relevant te zijn met zijn soundtrack voor The Hateful Eight. In de Ziggo Dome somt hij de hoogtepunten uit zijn oeuvre op.

We kennen de beroemde filmmelodieën van Morricone vaak nog zonder de rolprenten zelf gezien te hebben, vooral die uit de populaire spaghettiwesterns van inmiddels een halve eeuw geleden. Van het soundtrackalbum bij de film Once Upon A Time In The West zijn naar schatting tien miljoen exemplaren verkocht en dat is slechts één van zijn circa vijfhonderd werken.

Morricone heeft in zijn zestigjarige carrière geen moment echt stilgezeten en dat maakt van hem één van de belangrijkste, één van de meest invloedrijke en één van de meest productieve filmcomponisten ooit. Dat komt eveneens tot uiting tijdens zijn tweeënhalf uur durende show in de Ziggo Dome, waarin hij het publiek er constant aan herinnert hoeveel beroemde melodieën hij gecomponeerd heeft.

Tijdens deze tournee wordt Morricone gestaan door het Tsjechisch Nationaal Symfonieorkest en een immens zangkoor. Met de romantische thema's uit The Best Offer en The Legend Of 1900 kent het concert een gemoedelijke start, al komen al gauw de pauken tevoorschijn bij het bombastische Ribellione uit de relatief recente Italiaanse film Baarìa.

Breed oeuvre

Door diep in zijn oeuvre te spitten, toont Morricone de volledige breedte van zijn werk. Zo zijn er romantische stukken als H2S en Irene-Dominique, de lichtelijk op funk en bossanova geënte nummers Love Circle en Croce d'Amore, het sentimentele Jill's Theme uit Once Upon A Time In The West, alsmede het haast stichtelijke On Earth As It Is In Heaven. Elk prachtig uitgevoerd.

Morricone rept tijdens de gehele voorstelling geen woord. Als dirigent zijnde zit hij met zijn rug naar het publiek toe in zijn zetel. Af en toe draait hij zich om, om minzaam het applaus van het publiek (veelal staande ovaties) in ontvangst te nemen. Koel en geconcentreerd dirigeert hij het koor en orkest. De goed gevulde zaal is verder muisstil.

Akoestiek

Het geluid in de Ziggo Dome is zelden zo goed geweest als bij dit concert van Morricone, niet in de laatste plaats omdat geluidstechnici bij popconcerten de muziek soms veel te hard de menigte in pompen. De akoestiek van de zaal blijkt uitermate geschikt voor een symfonieorkest en het geluidsvolume is precies goed, waardoor ieder instrument duidelijk te horen is.

Bij de meer traditionele filmmuziek uit The Red Tent en The Mission worden het orkest en het koor ten volle benut, met soms een sopraanzangeres voor de vocalen. Het zwaartepunt ligt bij de muziek uit de iconische cowboyfilms van Sergio Leone, waaronder het beklemmende Man With A Harmonica en de spannende tune van The Good, The Bad And The Ugly.

Netvlies

Er worden geen beelden vertoond van de films waarvan het Tsjechisch Nationaal Symfonieorkest de beroemde melodieën speelt. Voor sommigen zal dat een gemis zijn, omdat er los van de muzikanten op het podium niks te zien valt. Morricone's filmmuziek is echter zo bekend dat enkel bij het horen ervan de scènes al op je netvlies getoverd worden.

De oude meester is niet zuinig met toegiften, want tot driemaal toe loopt hij van de bühne af om even later weer terug te keren voor nog een stuk uit zijn duizelingwekkend omvangrijke repertoire. Het orkest onder leiding van de 87-jarige componist en dirigent weet van begin tot eind te boeien en met de muziek uit Quentin Tarantino's The Hateful Eight laat Morricone horen nog helemaal in het nu te staan.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie