Vorig jaar verscheen het eerste soloalbum van Henny Vrienten in 23 jaar. Nog geen jaar later presenteert de ex-Doe Maar zanger het volgende soloalbum: "Ik ga tot mijn laatste snik door, of je het leuk vindt of niet."

In 2014 verscheen Vrientens soloalbum En Toch. Tijdens de daaropvolgende albumtoer ontstonden zoveel nieuwe liedjes in het hoofd van de Brabander, dat hij besloot een drieluik te maken. Het tweede deel Alles is Anders is afgelopen september verschenen.

Anders is bovenal de situatie waarin Vrienten zich als artiest bevindt. Hij was zanger en liedjesschrijver van Doe Maar, de commercieel meest succesvolle Nederlandstalige band ooit. Maar Vrienten voelt geen enkele druk meer.

Vrienten: "Ik voel een enorme vrijheid. Ik heb het grote geluk dat ik een platenmaatschappij (Top Notch, red.) heb gevonden die niet met marketing en cijfers bezig is. Ik zeg: 'Ik wil weer een plaat maken.' En zij zeggen: 'Fantastisch, doen!' Er is geen grote noodzaak, dan zou het er ook allemaal anders uitzien. Dit is waar ik zin in heb. Het interesseert me niet of er een radiohit tussen zit of dat überhaupt iemand dit wil horen."

"Er is geen druk, van geen enkele kant. Vroeger schreef ik echt voor mijn bandje. Als we een nieuwe plaat maakten begon ik al indruk te maken op mijn drie vrienden: 'Kijk eens wat ik hier heb. Oh te gek, opnemen!' Die houding is weg."

Wie is nu je klankbord?

"Ik laat het nog steeds aan mijn vrienden van Doe Maar horen. Dan gaan we bij elkaar zitten en speel ik de liedjes. En dan houd ik ze in de gaten en let op wat ze zeggen."

Hoe belangrijk is imago nog voor je?

"Eigenlijk niet meer. Dat slijt. Het is pathetisch mee te doen om er bij te horen. De drijfveer moet de materie zijn en niet om voor vol te worden aangezien. Of te bewijzen dat ik er nog ben, op welke markt dan ook."

Op je nieuwe plaat zing je: 'Alles verandert, sneller dan jij, alles is anders, het spijt me je tijd is voorbij.' Is zo'n nummer autobiografisch?

"Het gaat over iemand die ik hier vaak in de buurt zag lopen, maar nu is uitgelopen."

Ik moest aan een 67-jarige Henny Vrienten denken die weer terugkeert in de muziekindustrie.

"Ik ben er nooit uit geweest. En ik ga er ook niet uit. Ik ga tot mijn laatste snik door, of je het leuk vindt of niet. Ik maak geen plaatje vanuit mijn bejaardenstoel achter de geraniums, ik sta hartstikke midden in de muziek.

Ik heb de pensioengerechtigde leeftijd, waarom ga ik door? Is dat ambitie, bewijsdrang, behoefte aan mooie dingen maken? Het is een combinatie van dat alles. Ik beschouw mijn werk ook niet als werk, het is een groot spel. Je bedenkt iets en laat mensen erin geloven. Ik golf of bridge niet, wat zou ik moeten gaan doen?"

In het nummer Vrij zing je: 'Ik ben vrij, met al die leugens op een rij er kan er echt geen meer bij.' Durfde je zoiets twintig, dertig jaar geleden ook te zingen?

"Ik was vroeger veel voorzichtiger. De liedjes waren meer tongue in cheek, hadden meer ironie. Het ging eigenlijk nooit over mezelf. Het liedje was heilig en de boodschapper onbelangrijk. Dat was mijn credo vroeger. Het ging om het liedje. Dat moest leuk zijn en vooral niet te klef. Dat is wel veranderd."

Je zingt op het nieuwe album dat je nooit meer naar Brabant wil. Moeten we dat geloven?

"Je moet een liedjesschrijver nooit geloven (lacht). Ik houd van Brabant, maar het is door herkaveling, varkensmest en wietteelt vernacheld. Het was echt de mooiste provincie ooit. Toen ik bezig was met het liedje, schreef ik de regel: 'Volgens Guus brandt er in Brabant altijd licht.' Dat zingt hij in zijn Brabant-hymne. Toen dacht ik: 'Dat kan ik er niet zomaar opzetten, misschien kwets ik hem wel.’ Ik belde hem en zei: 'Ik citeer je in een liedje en wilde je dat even laten weten.’ Hij vroeg daarop of hij die regel mocht zingen. Nu staat hij ook op het album."

Vind je zo'n Brabant-hymne niet een beetje chauvinistisch?

"Ik vind dat iedereen het liedje moet schrijven dat in hem opkomt. Het is een mooi lied om te horen. Maar ik zou nooit zo onbevroren achter iets gaan staan. Nationalisme is niet eens zo'n slechte eigenschap. In wezen betekent het dat je van je natie houdt, dat kan niet slecht zijn. Als je er bewegingen aan zou vast gaan knopen en andere mensen het leven onmogelijk maakt vind ik het niet leuk. Dan zing ik liever dat ik er nooit meer naar toe ga."

Bekijk hier alle tourdata van Henny Vrienten