Voor videoclips en optredens trekt Katy Perry graag alles uit de kast om er een visueel spektakel van te maken. Dat is maandagavond niet anders tijdens de eerste van haar twee shows in de Ziggo Dome.

Het is alweer vier jaar geleden dat Katy Perry voor het laatst ons land aandeed met een concert. Destijds trad ze op in de HMH met een erg kleurrijke en ietwat ondeugende show.

Een jaar later opende de Ziggo Dome zijn deuren, waar in de tussentijd spraakmakende shows van Madonna, Lady Gaga en Miley Cyrus te zien waren.

Nu hoeft Katy Perry inmiddels niks meer te bewijzen, want haar vakmanschap doet niet onder voor de zangeressen die haar voorgingen in de Ziggo Dome. De verwachtingen voor de show  van de Amerikaanse superster zijn dan ook hooggespannen. De Britse zangeres Charli XCX warmt de zaal alvast op met hits als I Love It en Boom Clap.

Vooral voor het deel van het jonge publiek is de spanning om te snijden als de klok 21.00 uur passeert en Katy Perry nog nergens te bekennen is. Niet veel later doemt ze op uit een groot prismavormig object op het podium, omringd door vuurwerk en in neonkleuren gehulde dansers, met de hitsingle Roar als feestelijk openingsnummer.

Krijgers

Perry is gehuld in een lichtgevend topje en jurkje, met haar zwarte haren strak naar achteren in een staart, die opgesierd is met lichtgevende extentions. In hoog tempo werkt Perry zich door vrolijke liedjes als Part Of Me, Wide Awake en This Moment heen, terwijl de dansers als wilde krijgers om haar heen rennen.

De felle kleuren en de acrobatiek zijn een lust voor het oog, maar Katy Perry gaat nog een stap verder in het tweede blok, waarbij ze haar fans meeneemt naar de tijd van de farao's. Gezeteld op een soort wit 'paard', rijdt ze als Elizabeth Taylor in haar rol van Cleopatra het podium over tijdens Dark Horse.

Fata morgana

Vervolgens zingt ze in haar oogstrelende faux-Egyptische gewaad de nummers E.T. (met Kanye West op het scherm als fata morgana) en Legendary Lovers, met een van de dansers die uitgedost is als iets dat een Romeinse keizer moet voorstellen. We kunnen wel raden aan wie die songtitel refereert.

Aan het einde van het Egyptische blok vertolkt Katy Perry haar grote doorbraakhit I Kissed A Girl, maar nu als een jaren 80-hairmetalnummer, inclusief huilende gitaren. Alles is met een dikke knipoog, zo ook een kort pauzefilmpje met feestende katten op de muziek van Gin & Juice van Snoop (Doggy) Dogg.

Discobol

Haar voorliefde voor katten (ze noemt haar fans liefkozend 'kitty kats') wordt voortgezet in het daaropvolgende blok, dat letterlijk een ode is aan de musical Cats. Alle dansers zijn gehuld in die kenmerkende kattenpakken die we kennen uit de musical en Perry zelf ziet eruit als het bastaardkind van The Pink Panther en een discobol.

De show is inmiddels halverwege wanneer het tijd is voor het akoestische gedeelte van de avond. Dit stuk wordt echter nodeloos lang opgerekt door gesprekjes met het publiek (ze haalt onder meer een zestienjarig meisje het podium op voor een selfie) en haar pogingen enkele Nederlandse woorden te leren ("They're just American words, pronounced weird.")

Pit

De akoestische uitvoeringen zelf hebben weinig meerwaarde, de ballad By The Grace Of God daargelaten. Zo mist de kampvuurversie van The One That Got Away net dat beetje pit dat het op plaat zo onweerstaanbaar maakt. Het feest wordt voortgezet met een medley en uptempo housenummer Walking On Air.

Voor de grote finale wordt nog een keer van outfit gewisseld en krijgen de toeschouwers haast een overdosis aan neonkleuren te zien bij de liedjes Teenage Dream en California Gurls. Jarigen worden in de toegift bezongen met een enorme taart, die het concert van Katy Perry bondig samenvat: groots, bont en een beetje fout.