Wanneer je als artiest verlegen zit om een goede albumtitel, dan kun je altijd nog terugvallen op numerologie. One Direction houdt het lekker simpel en noemt zijn vierde studioalbum Four.

Origineel is dat natuurlijk niet, als je bedenkt dat ook Bloc Party en Blues Traveler albums met die titel hadden. En dan had je nog 4 van Beyoncé en 4 van Foreigner. Na de sterke voorganger Midnight Memories keert Julian Bunetta terug als de voornaamste producer en songwriter, al staan de gitaren hier weer zachter in de mix.

Topnummers:

1. Where Do Broken Hearts Go
Er zijn nog wel degelijk gitaren te horen op dit vierde One Direction-album, onder meer op Clouds (slotnummer van de reguliere editie), maar ze zijn wel wat meer bedekt onder andere geluidslagen. Op Four is One Direction op zijn best met de makkelijk meezingbare stadionpop van het uitbundige Where Do Broken Hearts Go.

2. Steal My Girl
De afgelopen drie jaar heeft One Direction laten horen een vakkundig team achter zich te hebben staan, die de groep jaarlijks van een handvol hitsingles voorziet. Steal My Girl is daar wederom een uitstekend voorbeeld van. 1D zoekt opnieuw songwriter Wayne Hector op, die vooral succes had als liedschrijver voor Westlife.

3. Change Your Ticket
Voor de fans is met name de deluxe-editie van Four aan te bevelen, gezien hier enkele sterke liedjes te vinden zijn die niet op de reguliere versie van het album staan. Zo is er de ballad Once In A Lifetime, het gelikte Illusion, het Iers aandoende Act My Age en het van een aanstekelijke gitaarriff voorziene Change Your Ticket.

Video: Steal My Girl

Plus- en minpunten:

One Direction ging op Midnight Memories heel duidelijk een bepaalde richting op, met meer volwassen repertoire. Het is onduidelijk waarom nu van die koers wordt afgeweken. De liedjes op Four zijn zonder meer pakkend, toegankelijk en opgewekt, maar net zoals op de eerste twee albums maken de vocalen het onderscheid.

BEOORDELING