Hoewel op zijn nieuwe album de Italiaanse stad Venetië centraal staat, laat André Rieu dat thema varen tijdens zijn concert in de Ziggo Dome.

De Italiaanse melodieën van zijn onlangs uitgebrachte cd Love In Venice zijn niet terug te horen wanneer de Maastrichtse violist Amsterdam aandoet. Wel brengt Rieu enkele beroemde Weense walsen ten gehore.

Natuurlijk ontbreekt The Second Waltz niet, het stuk waarmee Rieu inmiddels twintig jaar geleden zijn grote doorbraak beleefde. Je zou denken dat Rieu het nummer vanwege dit jubileum een prominente plek in de show zou geven, maar The Second Waltz komt al vroeg op de avond voorbij.

Naast een handvol composities van de Weense meester Johann Strauss, waaronder An Der Schönen Blauen Donau en Radetzkymars, krijgen de bezoekers liederen uit diverse andere windstreken te horen. De ballade van de Oekraïense Anna Reker is een bloedstollend hoogtepunt.

Ook populaire Nederlandse liedjes als Geef Mij Maar Amsterdam, Het Kleine Café Aan De Haven en Tulpen Uit Amsterdam zijn goed vertegenwoordigd en zorgen voor de nodige gezelligheid in de Ziggo Dome. Toch is het niet alleen maar inhaken en meedeinen.

Afwachtend

Sterker nog, er wordt bijna nergens ingehaakt en meegedeind. Anders dan bij de concerten op het Vrijthof, kijkt het publiek in Amsterdam afwachtend toe, wellicht hopend op meer spektakel. Want hoewel de show prima verzorgd is met kleurrijke visuals, is de aankleding bescheiden.

Nu zijn fans van Rieu door de jaren heen ook wel erg verwend met prachtige, soms excessieve decors, dus dan valt enkel een videoscherm, aangevuld met wat ballonnen en twee mannen verkleed als stier (tijdens een luchtig moment bij een Spaanse compositie), wat tegen.

Bijzaak

Al die dingen zijn echter bijzaak, want het draait bij Rieu en zijn Johann Strauss Orkest natuurlijk vooral om de muziek. Slot Schönbrunn is als videoprojectie uiteraard minder indrukwekkend dan wanneer er een daadwerkelijk paleis nagebouwd is, maar zangeres Marusia maakt dat meer dan goed in haar rol als Sisi.

Rieu speelt in op het sentiment. Niet louter gezelligheid, maar ook met liefdesliederen, de befaamde traan van Máxima die wordt vertoond bij Adiós Nonino en het bombastische O Fortuna dendert door de zaal. "Muziek brengt mensen bij elkaar", aldus Rieu, die een miljoenenpubliek naar zijn shows lokte.