De Engelse band Kasabian speelde op donderdagavond in de HMH, maar de show ging ver daarbuiten verder door. Fans zongen de muziek van de band ook na afloop nog massaal op straat.

Kasabian speelt voor de tweede keer in de Amsterdamse concertzaal, maar krijgt ditmaal meer man op de been dan in 2012. Voor de vorige show van de band in Nederland werd zelfs uitgeweken naar het veel kleinere Paradiso aan het Leidseplein.

Het dit jaar verschenen album 48:13 heeft in Nederland qua verkoop en reuring niet bijzonder veel gedaan, maar zorgde blijkbaar voor een boost in populariteit. De volle zaal zingt de nieuwe nummers uit volle borst mee. Zeker Stevie en Bumblebee doen het goed bij de vele mensen.

Maar verder graaft Kasabian diep in zijn uitgebreide discografie. Niet voor niets mocht de groep op Glastonbury al aantreden als headliner: hits in eigen land zijn er genoeg. Alleen al in het eerste kwartier gaat de zaal massaal los op Shoot The Runner en Underdog.

Traditiegetrouw

Eerstgenoemde kent een bijzonder intro. De band samplet het nummer Black Skinhead van Kanye West, die het op zijn beurt weer leende van Marilyn Manson. Ook in de rest van de show komen andere muzikanten terug. Zo zingt zanger Tom Meighan traditiegetrouw Fatboy Slims Praise You voorafgaand aan L.S.F.

Gitarist Serge Pizzorno speelt tussen de liedjes door gitaarpartijen van andere bands, die niet altijd even bekend zijn. Een hoogtepunt is Thick As Thieves, dat tegen het einde overgaat in People Are Strange van de uiteraard wel beroemde band The Doors.

Het laatstgenoemde nummer speelde Kasabian vier jaar geleden voor het laatst op Nederlandse bodem. De show steekt dus ook voor de doorgewinterde fan goed in elkaar. Het uitstekende geluid, waardoor elk instrument perfect te horen is, draagt daaraan bij.

Bijval

Heel af en toe zakt de show een klein beetje in, maar dat duurt nooit langer dan een paar minuten. Het nieuwe Clouds mag aanvankelijk op weinig bijval rekenen, maar zorgt na een indrukwekkend muzikaal middenstuk alsnog voor een meegaande massa. In iets mindere mate geldt dat ook voor Treat.

Iets meer dan normaal neemt Kasabian een beetje gas terug in de HMH. Dat zorgt soms voor gepraat in de zaal, maar dankzij de meegebrachte blazers kan de band het wel hebben. Dat Meighan uitstekend bij stem is, helpt ook mee. Het is apart dat Kasabian nog een paar vliegtuigen vol Engelsen nodig heeft om de zaal vol te krijgen.

Kasabian bewijst als nooit tevoren niet alleen over 'hooliganmuziek' te beschikken, maar ook over interessante luisterliedjes. Nu is de groep klaar om eveneens in Nederland hoofdact te zijn op festivals. Dat zelfs op nagenoeg verlaten metrohaltes na afloop nog wordt meegezongen, zegt genoeg.