Wie de uitzonderlijk uitgebreide discografie van Herman van Veen bestudeert, hoort dat de Utrechtse komediant en muzikant zich niet in een hokje laat stoppen. Zo ook niet op zijn 178e album.

Het album heet Kersvers en die titel blijkt zeer toepasselijk. Niet alleen omdat het de nieuwste aanwinst is in zijn oeuvre, maar ook omdat de productie (in handen van gitariste Edith Leerkes en haar zoon Marnix Dorrestein) bijzonder fris en eigentijds klinkt.

Daarnaast toont Van Veen opnieuw aan een ware woordkunstenaar te zijn.

Topnummers:

1. Spiksplinterlief
Vernieuwing staat centraal op het album Kersvers. Niet dat Van Veen, Leerkes en Dorrestein het wiel opnieuw proberen uit te vinden, maar de spaarzame, grotendeels elektronische productie is nieuw voor de Utrechtse zanger. Van Veens fantasierijke gestoei met de Nederlandse taal past uitstekend bij een liedje als Spiksplinterlief.

2. Uitgerekend
Ook op het openingsnummer Uitgerekend weet Herman van Veen zijn dichterlijke songteksten op geraffineerde wijze te koppelen aan een Dorresteins gortdroge beats en de glooiende gitaarlijnen van Leerkes. Vocaal wordt Van Veen bijgestaan door een koortje bestaande uit Jannemien Cnossen en door zijn dochters Babette en Anne.

3. Voor Ik Het Vergeet
Veruit het ernstigste stuk op Kersvers is het wrange Voor Ik Het Vergeet, waarop Van Veen voor euthanasie pleit als hij op hoge leeftijd niet meer in staat is voor zichzelf te zorgen. "Gun me dat, een zachte dood", zingt hij zachtjes. De ongemakkelijke oprechtheid van Voor Ik Het Vergeet zal niemand onberoerd laten.

Plus- en minpunten:

De eigenzinnigheid en originaliteit van Van Veens bewoordingen worden nadrukkelijk onderstreept door de inventieve muzikale omlijsting. Tekstueel is Van Veen nog vaak confronterend, in teksten over vluchten (Dagreizen), verlies (Waar Ben Je) en God (Meneer). Dat wordt gecompenseerd door luchtige liedjes als Rosa en Allerhande.