In het voorjaar van 2014 verraste zanger Waylon vriend en vijand met zijn samenwerking met Ilse DeLange, onder de naam The Common Linnets. Ook zonder DeLange kan hij goed uit de voeten met country.

Daar moet wel bij gezegd worden dat Waylon op zijn derde album samenwerkt met liedschrijvers die ook veelvuldig bijdrages leverden aan albums van DeLange. Toch lijkt met deze plaat een langgekoesterde wens van Waylon in vervulling te komen, nadat de countryplaat die hij in 1997 voor EMI in Nashville opnam, nooit uitkwam.

Topnummers:

1. Let It Pour
De soulstem van Waylon gaat geenszins verloren op Heaven After Midnight, zoals hij onder meer laat horen op Sad Song en openingsnummer Let It Pour. Ditmaal worden zijn boterzachte vocalen echter niet omringd door swingende trompetjes, maar door een dromerig klinkende pedalsteel. Het rustgevende intro is even mooi als het liedje zelf.

2. Easy Over You
Het type countrypop dat Waylon ten gehore brengt op Heaven After Midnight sluit aan bij liedjes waarmee groepen als Train en OneRepublic recentelijk op de radio te horen waren. Easy Over You bezit dezelfde kwaliteiten, want het nestelt zich al gauw in je hoofd. Een vergelijking met de Britse zanger Jon Allen in ook op zijn plaats.

3. Love Me
Een cynicus zal zeggen dat Heaven After Midnight een Common Linnets-plaat is zonder Ilse DeLange, vanwege de terugkerende co-auteurs Rob en Matthew Crosby en de ontwapenende slotsong Love Me is zelfs geschreven met Delange en J.B. Meijers. Waylon maakt echter gebruik van andere sessiemuzikanten en dat hoor je.

Plus- en minpunten:

Heaven After Midnight is een welafgewogen mix tussen de country die te horen is op het debuutalbum van The Common Linnets en de soulvolle pop van Waylons twee eerdere albums. De productie van Bruce Gaitsch is erg radiovriendelijk, maar dankzij de rasperige stem van Waylon blijft er een prettig rafelrandje aan de liedjes zitten.