Dubstepproducer Skrillex zorgt op de regenachtige zondag voor een wervelwind aan indrukken in een volle Alpha-tent. Portishead moet het vooral hebben van het sentiment.

De Amerikaanse dj Sonny Moore alias Skrillex is uitgegroeid tot een waar fenomeen, zowel in de dancescene als daarbuiten. Hij laat in ruim één uur tijd zien waarom zijn naam zo groot op affiche staat. Zijn wil om te verrassen is groot en Skrillex is creatief in zijn mixen.

Niet alleen popliedjes worden in zijn scherpe mix gegooid, ook diverse filmsoundtracks, gesproken teksten en onherkenbare vervormde samples samen met diepe bassen die de vloer doen trillen. De producer is gretig en klimt vaak op zijn mengtafel om zo oog in oog met het publiek te staan.

De felle, flitsende lichten en visuals zorgen samen met de hyperactieve dubstep voor een overrompelende ervaring. Het tempo ligt vaak nét iets te hoog, de overgangen zijn haast niet bij te benen. Skrillex heeft geen tijd om bij één genre of stijl stil te staan, maar dat is meteen ook wat hem als veelzijdige dj onderscheidt van vele anderen. (LdJ)

Portishead

Aan het einde van een dag waar onder meer Typhoon en Kovacs zegevierden met een triomfantelijke show, is Portishead een eigenlijk iets te depressieve afsluiter. Gelukkig doet de kwaliteit dat euvel snel vergeten.

Een dik uur hypnotiseert de Britse groep alle aanwezigen met een bezwerend goede show. Zangeres Beth Gibbons had als het moest de show in haar eentje kunnen volbrengen en bewijst vocaal nog altijd tot een buitencategorie te behoren.

​Het grootste kritiekpunt op Portishead als boeking dit jaar is dan ook dat de band zijn beste tijd wel heeft gehad en allang niet meer relevant is. Qua recent uitgebrachte muziek is dat zonder meer waar, maar in navolging van Best Kept Secret afgelopen jaar is Portishead wederom een van de festivalhoogtepunten. (HG)

Bekijk lezersfoto's van Lowlands | Upload jouw Lowlandsfoto's