In een paar jaar tijd is Kensington uitgegroeid tot een van de populairste bands van Nederland. Op het derde album Rivals heeft het kwartet zijn definitieve vorm gevonden.

Nu wijkt Kensington niet bijster veel af van de op Britse en Amerikaanse leest geschoeide rocknummers van voorgangers Borders (2010) en Vultures (2012), in feite een organische mix tussen Kings Of Leon, U2, Editors en The Killers. Maar op Rivals wordt de formule verbeterd, terwijl bovendien duidelijk een eigen signatuur herkenbaar is.

Topnummers:

1. Streets
De eerste single van Rivals liep al ver vooruit op de derde langspeler en was een zeer belovend voorproefje. De kwaliteit van Streets wordt jammerlijk nergens geëvenaard; het is dan ook een uitermate sterk nummer. Als beste nummer van Kensington bevat het wel alle eigenschappen die de band zo geliefd maken.

2. Done With It
Het meest afwijkende nummer op de plaat is Done With It, vanwege het springerige ritme en de wat Afrikaans aandoende vocale invulling. Toch is het nog altijd een typische Kensington-track, met de van The Edge geleende gitaargalm en de typerende zang van Eloi Youssef, maar wel eentje die afwisselend genoeg is om echt op te vallen.

3. Little Light
Op een van de twee nummers die de vijf minuten overschrijden (het titelnummer is de andere), laat Kensington zich op Little Light van zijn meest dramatische kant horen. Slepende gitaarlijnen, echoënde pianoaanslagen en een rondzingend kerkorgel maken van Little Light de meest epische rocksong in de catalogus van Kensington.

Plus- en minpunten:

Kensington slaagt er met vlag en wimpel in een plaat af te leveren die consistent is in klank en kwaliteit. De grootse producties tonen ambities om complete stadions vol te trekken.

Nadeel daarvan is dat de nummers wel erg formulematig klinken, met steeds een soortgelijke opbouw. Ze zullen echter garant staan voor imponerende liveshows.