Popfenomeen Miley Cyrus streek zondagavond neer in de Ziggo Dome te Amsterdam en maakte daar haar reputatie meer dan waar. Niet als sterzangeres, maar wel als hedonistisch feestbeest.

Sinds vorig jaar kunnen we niet meer om Miley Cyrus heen. In de VS was de zangeres al een populaire artieste, mede dankzij haar rol als de brave Hannah Montana in de gelijknamige Disney-serie.

Terwijl ze in de voetsporen van haar vader en countryzanger Billy Ray Cyrus trad, liet ze haar brave imago vallen en in 2013 hielp ze dat zelfs volledig om zeep.

Haar album Bangerz, met daarop de hits We Can’t Stop, Wrecking Ball en 4x4, betekende haar grote doorbraak in Europa. Er werd munt uit haar plotselinge roem geslagen door meteen een grootse tournee te organiseren. Het concert in Amsterdam zou al in mei plaatsvinden, maar werd verplaatst vanwege een virusinfectie.

Overschaduwen

Wanneer Cyrus zondagavond alsnog de Ziggo Dome aandoet, levert dat een ongekend spektakel op. Nu zijn er in de twee jaar oude concertzaal inmiddels voldoende spraakmakende concerten geweest, onder meer van Madonna en Lady Gaga, maar Cyrus doet een verwoede poging die shows te overschaduwen.

De opkomst in Amsterdam alleen al is zeer gedenkwaardig. Op een groot scherm is haar hoofd te zien, waarvan de mond langzaam opengaat en waaruit een lange tong naar buiten kronkelt. De tong is tevens een glijbaan waarmee de popster haar entree maakt op het podium van de Ziggo Dome.

Britney Spears-masker

Daarna worden alle registers wagenwijd opengetrokken. Bezoekers aanschouwen een kleine vrouw in een rode catsuit met een Britney Spears-masker op, er worden grote ballonnen losgelaten in de zaal en op het scherm zijn animaties van John Kricfalusi (vooral bekend van The Ren & Stimpy Show) te zien.

Op dat moment is de show nog grappig, een tikkeltje ondeugend en zonder meer feestelijk. Vanaf Love Money Party gaan alle nuances overboord. Ze ligt wijdbeens op de motorkap van een goudkleurige Hummer, gehuld in een outfit gemaakt van (nep-)dollarbiljetten. Haar schaamstreek is slechts verhuld door een dun strookje textiel.

Stoned

Voorafgaand aan My Darlin' spreekt Cyrus het Amsterdamse publiek toe, zij het op weinig charmante toon. "Ik zie aan jullie blikken dat jullie net zo stoned zijn als ik", verwijt de zangeres haar publiek, waarvan de gemiddelde leeftijd nooit ver boven de veertien jaar kan liggen. De joint in haar handen wordt niet aangestoken.

Wat volgt zijn talloze referenties naar seks en drugs. FU wordt begeleid door een animatie met glimmende en oplichtende paddenstoelen en een soort roze reuzenemoe, terwijl ze tijdens Do My Thang kortstondig masturbatie simuleert. Ze kroelt met enkele mensen in een groot bed gedurende het liedje #GetItRight.

Ondersteuning

Miley Cyrus gebruikt opzichtige erotische elementen vooral als vorm van puberale humor, maar nergens om echt te choqueren. Zo zijn de suggestieve heupbewegingen tegen een metershoge opblaasbare hond eerder ter ondersteuning van de songtekst van Can't Be Tamed dan dat het een functie heeft.

Een van de meest opmerkelijke momenten volgt tijdens Adore You, nadat Cyrus haar fans verzoekt om met elkaar te tongzoenen. De zangeres zelf is tijdens dit nummer geheel buiten beeld, maar wel zien we jonge tienermeiden en enkele stelletjes elkaar 'op de bek' pakken. Het oogt erg ongemakkelijk.

Ironie

De showelementen worden vervolgens op een lager pitje gezet en er volgt een blok met covers. Ironie wil dat het Beatles-liedje Lucy In The Sky With Diamonds (refererend aan lsd en eigenlijk een samenwerking tussen Cyrus en de experimentele band The Flaming Lips) een van de minst sprankelende momenten is.

Een akoestisch nummer met enkel haar gitarist op een klein podium achterin de zaal valt volkomen in het water. "Ze zijn zo stoned dat ze het toch niet merken", grapt Cyrus terwijl ze het liedje even stillegt. Ook is er een zeer beroerde uitvoering van There Is A Light That Never Goes Out van The Smiths.

Bekwaamheid

De Dolly Parton-hit Jolene en Arctic Monkeys-cover Why'd You Only Call Me When You're High? komen beter uit de verf, al heeft Miley Cyrus er moeite mee haar bekwaamheid als zangeres te laten horen. Een van de weinige momenten waarop ze overtuigend voor de dag komt, is tijdens Wrecking Ball.

De echte vocale talenten zijn de twee achtergrondzangeressen. Cyrus bewandelt continu de scheidingslijn tussen parodie en artisticiteit, waarbij ze soms de grenzen van de goede smaak opzoekt. De show is gewaagd en niet helemaal geschikt voor de hele jonge fans, maar Cyrus weet wat entertainment is.