De Nederlandse band The Scene nam dinsdagavond afscheid van het Nederlandse publiek in de HMH te Amsterdam. Zanger Thé Lau stond met opgeheven hoofd op de bühne.

Voorafgaand aan het laatste concert van de Amsterdamse band op Nederlandse bodem (de allerlaatste show is in Brussel) hangt er een zekere spanning in de zaal. Het is de eerste keer dat The Scene in de HMH optreedt, maar ook meteen de laatste. Frontman Thé Lau is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven.

Aanvankelijk zou dit concert plaatsvinden in Paradiso, eveneens in de hoofdstad, maar vanwege de vele media-aandacht werd de show verplaatst naar de veel grotere HMH, die zelfs uitverkocht raakte. Dankzij de hernieuwde interesse stond de groep 35 jaar na oprichting alsnog op het festival Pinkpop.

Een vreemde gewaarwording als je bedenkt dat The Scene slechts vier hits had (Blauw, Iedereen Is Van De Wereld, Zuster en Open) en in de albumlijst nooit hoger kwam dan nummer 26. Dat maakt het afscheid echter niet minder verdiend, want verkoopresultaten daargelaten, maakt The Scene onbetwist deel uit van de Nederlandse popcultuur.

Sterfelijkheid

De sterfelijkheid wordt al bij aanvang van de show door Thé Lau zelf aangehaald in het nummer De Dood, afkomstig uit het eerste deel van de uitgesponnen compositie op zijn vorige week verschenen soloalbum Platina Blues. "De dood maakt jacht op mij", zingt Lau venijnig, alsof hij wil zeggen dat hij nog niet uitgevochten is.

De zanger maakt er echter geen al te beladen show van, maar zet fraaie vertolkingen van zijn bekendste werk neer samen met zijn band, bestaande uit bassiste Emilie Blom van Assendelft, gitarist Alan McLachlan, toetsenist JP Bast en drummer Jeroen Booy. Het is wonderbaarlijk dat zo weinig van de liedjes hits zijn geworden.

Ongelijk

Nummers als Samen, Maan, Kleine Stille Strijd, Rij Rij Rij en Lau's officieuze lijflied Rauw Hees Teder hebben alles in zich om uit te groeien tot nederpopklassiekers, maar hebben op de een of andere reden nooit echt de kans gekregen. The Scene bewijst het ongelijk van het Nederlandse publiek met sterke live-uitvoeringen.

"Ik ben de afgelopen maanden overladen met hartverwarmende reacties, ik heb zelfs af en toe wat traantjes moeten wegpinken", vertelt Lau op het podium, alvorens Blauw in te starten. Hij toont zich dankbaar voor alle aandacht en vertaalt dat naar een energieke versie van de doorbraakhit, in duet met Paskal Jakobsen van Bløf.

Mankement

Het liedje Rivier wordt na een paar regels stilgelegd door de zanger. "Ik wil even opnieuw beginnen, deze is te mooi", zegt hij, duidend op een 'technisch mankement'. "Ik doe mijn jasje uit, dan gaat het vast beter", grapt Lau, om het intro vervolgens volledig acappella te zingen. Ook met zijn duet met Jacqueline Govaert weet hij de zaal stil te krijgen.

Even later vertolkt hij vol vuur Zing Voor Me met rapper Lange Frans en ook Iedereen Is Van De Wereld klinkt alsof The Scene nog maar net zijn opmars in de muziekwereld begint. De werkelijkheid is dat het doek nu valt voor deze vaak ondergewaardeerde Nederlandstalige band. Het afscheidsconcert is een viering van het leven, hoe kwetsbaar ook.