De meest succesvolle Rolling Stones-covers

De Britse rockband The Rolling Stones heeft de afgelopen vijftig jaar meer hits gescoord dan welke groep dan ook, maar soms werden de liedjes van Mick Jagger en Keith Richards ook hits in versies van andere artiesten.

Na het verbond tussen Paul McCartney en John Lennon is de samenwerking tussen Jagger en Richards mogelijk de meest lucratieve uit de popgeschiedenis.

Zaterdag treden de Stones op als hoofdact tijdens de eerste dag van het festival Pinkpop in Landgraaf, waarbij veel popklassiekers van de band de revue passeren.

Sinds de doorbraak van The Rolling Stones wisten 63 singles een hitnotering te behalen in de Mega Top 50 en zijn diverse voorgangers, waaronder de Nationale Hitparade en de Daverende Dertig. Nog eens negentien andere Stones-nummers waren hits voor andere artiesten. NU.nl maakte een opsomming.


David Garrick – Lady Jane

Hoogste notering: nummer 6 in 1966

In de VS was Lady Jane de B-kant van de single Mother’s Little Helper, in 1966 de opvolger van Paint It, Black. In hetzelfde jaar was het ook een van de twee top 10-hits die de Britse zanger David Garrick (geboren als Philip Core) in Nederland had. Zijn andere hit was Dear Mrs. Applebee. Hij overleed in augustus op 67-jarige leeftijd.


The Searchers – Take It Or Leave It

Hoogste notering: nummer 7 in 1966

Een van de bestverkopende groepen uit Liverpool was The Searchers, al waren diens hits covers van The Drifters, Jackie DeShannon en diverse anderen. In april 1966 bracht de beatgroep uit Engeland een cover uit van Take It Or Leave It, een paar dagen voor de opname van de Stones verscheen (op de elpee Aftermath).


Stars On 45 – The Greatest Rock 'N' Roll Band In The World

Hoogste notering: nummer 9 in 1982

Begin jaren 80 had voormalig Golden Earring-lid Jaap Eggermont goud in handen met zijn reeks singles onder de naam Stars On 45. Na The Beatles, ABBA en Stevie Wonder werden Stones-hits als Brown Sugar, Under My Thumb, Emotional Rescue, Honky Tonk Women, She's A Rainbow en Start Me Up in medleyvorm gegoten.


Guns N' Roses – Sympathy For The Devil

Hoogste notering: nummer 9 in 1995

De Stones hadden twee keer een hit met dit liedje (nummer 13 in 1973, nummer 10 in de Pharrell Williams-remix dertig jaar later), maar de meest succesvolle uitvoering in Nederland was die van Axl Rose en consorten. Die versie zat in de speelfilm Interview With The Vampire en was de laatste Guns N’ Roses-hit met gitarist Slash.


Chris Farlowe – Out Of Time

Hoogste notering: nummer 11 in 1966

Zanger Chris Farlowe scoorde in juli 1966 een Britse nummer 1-hit met Out Of Time, drie maanden nadat de originele versie verscheen op het Stones-album Aftermath. Jagger produceerde Farlowe’s hit en zong erop mee. Die opname diende weer als basis voor de singleversie van de Stones uit 1975. Farlowe zong meer Stones-hits.


Bette Midler – Beast Of Burden

Hoogste notering: nummer 11 in 1984

De originele versie van Beast Of Burden stond op het album Some Girls en was in 1978 een Amerikaanse top 10-hit. In Europa was Bette Midlers opname een groot succes. Mick Jagger speelde zelfs mee in de videoclip. Midlers versie staat op het album No Frills, dat ook toekomstige hits van Owen Paul en Linda Ronstadt bevatte.


The Verve – Bitter Sweet Symphony

Hoogste notering: nummer 14 in 1997

De songtitel zou over de grootste hit van The Verve kunnen gaan. Richard Ashcrofts band gebruikte een fragment uit een opname van het Stones-liedje The Last Time, uitgevoerd door The Andrew Loog Oldham Orchestra. Alleen hadden ze Richards en Jagger niet om toestemming gevraagd, waarop de twee een groot deel van de inkomsten opeisten.


Buffalo Bob and The Rinkelstars – Sympathy For The Devil

Hoogste notering: nummer 18 in 1991

Begin jaren 90 waren Rob Stenders en Jeroen van Inkel een zeer populair radioduo. De heren hoorden een opvallende gelijkenis tussen de toen actuele hit Loaded van Primal Scream (van het album Screamadelica) en de Stones-klassieker Sympathy For The Devil en namen een door Ben Liebrand geproduceerde 'mash-up' van de hits op.


David Bowie – Let’s Spend The Night Together

Hoogste notering: nummer 19 in 1973

Twaalf jaar voordat hij met Mick Jagger in duet ging op de Martha & The Vandellas-hit Dancing In The Street, nam David Bowie een glamrockversie op van Let’s Spend The Night Together, de enige cover op zijn befaamde album Aladdin Sane. De versie van de Stones was in 1967 gekoppeld aan het vaak opgenomen Ruby Tuesday.


Rod Stewart – Ruby Tuesday

Hoogste notering: nummer 21 in 1993

Een van de meest gecoverde Stones-nummers is Ruby Tuesday, waaraan Mick Jagger naar eigen zeggen geen woord en noot aan heeft meegeschreven. Richards zou het grotendeels hebben uitgewerkt, op basis van een idee van Brian Jones. De opname van Melanie (Safka) is de bekendste, die van Rod Stewart de grootste hit.


Mark van Dale & Enrico – Water Verve

Hoogste notering: nummer 24 in 1998

Veruit de grootste hit van de dj’s Mark van Dale en Enrico was Water Verve, een danceversie van Bitter Sweet Symphony van The Verve. Technisch gezien dus geen Rolling Stones-cover, maar de twee gebruikten wel dezelfde orkestsample van The Last Time. Het duo remixte ook hits van Klubbheads, Vengaboys en Alice DeeJay.


Mac Kissoon – Get Down With It Satisfaction

Hoogste notering: nummer 29 in 1970

Het uit Trinidad afkomstige duo Mac & Katie Kissoon (Gerald Farthing en zijn zus Katherine) scoorde begin jaren 70 een reeks grote hits, waaronder Freedom, Sugar Candy Kisses en Sing Along. Enige tijd daarvoor had Mac Kissoon al een solohit: een medley van Bobby Marchans Get Down With It met (I Can’t Get No) Satisfaction.


Fast Radio – Under My Thumb

Hoogste notering: nummer 43 in 1983

Gelegenheidsformatie Fast Radio bracht maar één single uit. De discoversie van Under My Thumb werd in elkaar gesleuteld door producer Guy Ruvolo en platenbaas Eric Matthew, van het in New York gevestigde Radar Records. De firma bracht ook Reach Up van Toney Lee uit, in 1999 de basis voor Turn Around van Phats & Small.


One Two Trio – Feestrockmedley

Hoogste notering: nummer 44 in 2004

In 1996 scoorde de feestband One Two Trio een onverwachte top 10-hit met de voetbalsingle Dat Is Feyenoord!, gekoppeld aan de meezinger Juffrouw Toos. De hit werd drie jaar later opgevolgd door 10 Kleine Tuinkabouters (of 'Teringtubbies'). Een fragment uit (I Can’t Get No) Satisfaction zat verwerkt in het hitje Feestrockmedley.


King Tee – Diss You

Hoogste notering: nummer 47 in 1991

De uit het Californische Compton afkomstige Roger McBride was eind jaren 80 een van de eerste succesvolle gangstarappers en zou van grote invloed zijn geweest op The Notorious B.I.G. en Xzibit. De single Diss You is een bewerking van Miss You en bevat ook samples uit nummers van Billy Squier, Lyn Collins en Dyke & The Blazers.


Aretha Franklin – Jumpin’ Jack Flash

Hoogste notering: nummer 48 in 1986

Jumpin’ Jack Flash is een van de grootste hits van The Rolling Stones en tevens een van de liedjes die de band het vaakst tijdens concerten heeft gespeeld. In 1986 werd een Whoopi Goldberg-film naar het nummer vernoemd. Op de soundtrack staat de opname van Aretha Franklin, met bijdrages van Keith Richards en Ronnie Woods.


Devo – (I Cån’t Gèt Mé Nö) Såtisfactiön

Hoogste notering: nummer 48 in 1978

Het bekendste liedje van de Stones is ongetwijfeld (I Can’t Get No) Satisfaction. Het werd door onder meer Otis Redding, Aretha Franklin, Samantha Fox, Jerry Lee Lewis en Britney Spears op plaat gezet. De meest markante versie is die van Devo, van het bejubelde debuutalbum Q: Are We Not Men? A: We Are Devo! uit 1978.


The Soup Dragons featuring Junior Reed – I’m Free

Hoogste notering: nummer 52 in 1990 *

Het nummer I’m Free werd in 1966 al door Chris Farlowe opgenomen, met nog drie andere Stones-nummers, maar de hitversie was afkomstig van de Schotse band The Soup Dragons en de Jamaicaanse dancehallster Junior Ried (enige tijd zanger van Black Uhuru). De opname is een exemplarisch voorbeeld van de Madchester-sound.


Various Artists For Children’s Promise – It’s Only Rock ‘N’ Roll (But I Like It)

Hoogste notering: nummer 55 in 1999 *

Eind 1999 verscheen It’s Only Rock ‘N’ Roll (But I Like It) als liefdadigheidssingle, nadat Jagger het in 1985 al in duet met Tina Turner zong tijdens het benefietconcert Live Aid. Jagger en Richards zijn ook te horen op deze versie, samen met The Corrs, Annie Lennox, Spice Girls, Ronan Keating, S Club 7, Lionel Ritchie en Joe Cocker.


* Tussen februari 1987 en januari 1993 en tussen december 1996 en december 2002 telde de hitlijst honderd posities in plaats van vijftig

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie