Rockband Kings Of Leon evenaarde het succes van Sex On Fire de afgelopen jaren bij lange na niet, maar bewijst maandagavond in de Ziggo Dome geen hits nodig te hebben om een overtuigende show neer te zetten.

In de Benelux is Kings Of Leon een graag geziene festivalgast, maar concerten op eigen kracht vinden op Nederlandse bodem niet heel veel plaats. Het uitverkochte optreden in de Amsterdamse concerthal op maandagavond is de eerste volledige show in vijf jaar tijd.

Onlangs deed zanger Caleb Followill nog zijn beklag over het nummer Sex On Fire, dat de band wereldwijde roem bezorgde. Hij zou het liedje eigenlijk liever niet meer zingen. In Amsterdam laat de band horen genoeg nummers te hebben om het eventuele gemis daarvan tot een minimum te beperken.

Desalniettemin fungeert de grote hit wel als slotstuk van het concert, inclusief een vuurwerkshow. Dat terwijl een nummer als Knocked Up, voor de fans van het eerste uur wellicht de meest geliefde single van de groep, achterwege blijft. Wat dat betreft hinkt het optreden van Kings Of Leon op twee gedachten.

Euforie

Ergens lijkt de groep te genieten van de roem die het latere werk de band gebracht heeft. Zeker als de zanger begint te klappen tijdens Temple en de hele zaal hem in luttele seconden volgt, zorgt dat op het podium voor euforie. Hetzelfde geldt voor Pyro, dat uiteindelijk massaal door het publiek meegezongen wordt.

Als Caleb Followill, die voor zijn doen sowieso bijzonder attent is, zegt dat hij het liedje nog nooit zo enthousiast heeft horen meezingen, lijkt hij het oprecht te menen. Een nummer als The Bucket krijgt dan weer weinig bijval. Anders dan bij het werk van het album Only By The Night, blijven de telefoons in de zakken.

Verf

Maar juist het oudere werk komt goed uit de verf. Het nummer Razz (dat de band al jaren niet in Nederland gespeeld heeft) behoort tot een van de hoogtepunten en zo ook het venijnige Black Thumbnail. Zelfs het recente Don’t Matter doet in deze setting denken aan het oude werk van Kings Of Leon.

Al met al zorgt juist die balans tussen oud en nieuw werk voor wat in feite het beste optreden van de band op Nederlandse bodem in jaren is. Het goede geluid in de Ziggo Dome versterkt dat nog eens. Tijdens een nummer als Razz zijn alle instrumenten afzonderlijk van elkaar perfect te horen.

Sneer

In een korte speech lijkt Followill toch nog even een sneer uit te delen aan de nieuwe fans. "Jullie hoeven niet te klappen na alles wat ik zeg", mompelt hij ogenschijnlijk wat geïrriteerd. Maar dat mag de pret van de aanwezigen niet drukken. Ook de rest van de band lijkt zich er niet aan te ergeren.

In de Ziggo Dome is een compleet andere band te zien dan drie jaar geleden op Pinkpop, toen het plezier ver te zoeken was. Gitarist Matthew speelt op Closer gitaar met zijn tong, Caleb lacht zijn tanden bloot en zien we het viertal zelfs af en toe gemoedelijk naar elkaar toe trekken. Daarvoor is Sex On Fire niet meer nodig.