Na drie jaar, veel samen zijn en een hoop frustratie, is rockband Di-Rect ​in de nieuwe formatie toe aan het derde album. "Ik heb best wel wat dinsdagdipjes gehad", vertelt zanger Marcel Veenendaal aan NU.nl.

Het stilzitten tussen het laatste album uit 2011 en onlangs verschenen Daydreams In A Blackout, ging de zanger op de zenuwen werken.

"Er staan best wel veel teksten op met een melancholische inslag. Over hoe gestoord ik werd van iedereen. En van mezelf", zegt Veenendaal.

"Op het titelnummer Daydreams In A Blackout zag ik een alcoholist voor me, die in zijn blote lul in zijn badjas door de wijnkelder slentert. Ik houd van dat zelfmedelijden. En het is heerlijk om van me af te pennen."

Op een bepaalde manier kan de zanger zich ook wel identificeren met de naakte man in de wijnkelder. "Er zijn genoeg momenten dat ik nuchter ben, sterker nog: het grootste deel van de tijd, maar het levert wel iets op om in een andere staat te verkeren."

Focus

"Juist met wat op reageer ik auditief nog heftiger. "De zanger is niet bang dat het gebruik van verdovende middelen zijn creativiteit de das om doet. "Als ik mij daarmee bezig moet houden, leg ik de focus veel te veel op het negatieve. Dat is niet nodig."

"Ik vind het heerlijk om dan gewoon een geluid aan te zetten en het te volgen. Weet je wanneer Neil Young zijn biografie schreef? Toen hij gestopt was met alles. Hij rookte niet meer, dronk niet meer en ga zo maar door. Hij stopte daarmee en kon meteen geen liedjes meer schrijven. Toen is hij maar een boek gaan schrijven. Maar ik maak me er dus niet druk over verder."

Dieper

Veenendaal zit sinds 2009 bij de band, maar dat betekent niet dat het proces rondom de derde plaat helemaal vlekkeloos verliep. "We spelen nu vijf jaar in deze bezetting, maar zijn er een stuk dieper ingegaan", aldus gitarist Spike van Zoest.

"Je moet blijven kletsen om erachter te komen wat werkt", vindt hij. "Ik schrijf songs, maar Vince (van Reeken, toetsenist, red.) en Marcel doen dat ook. Dan heb je al drie bronnen die hun eigen identiteit hebben. Het plan was om dat samen te brengen. De eerste ideeën waren al meteen vrolijk en positief."

"Er is melancholie, maar de laatste twee songs die we schreven vertegenwoordigen weer dat positieve. De cirkel was rond dus."

Covers

Het spelen van covers heeft volgens de gitarist bijgedragen aan een breder referentiekader. "Als we bij een radiostation langs gingen om een cover en een nieuwe single te spelen, waren de reacties op de cover vaak veel uitbundiger."

Er waren meer niet voor de hand liggende inspiratiebronnen. "Als ik kijk naar cd's die we onderweg in de auto bleven draaien, komt bijvoorbeeld Four Tet naar boven", aldus bassist Bas van Wageningen. "Dat is een elektronische artiest, maar met een hele tastbare 'feel' waar we allemaal iets mee hebben."