Op de nieuwe heruitgave van zijn succesalbum Are You Gonna Go My Way uit 1993 herkent Lenny Kravitz zichzelf niet terug. "Ik denk soms: 'Wie was die man die die nummers schreef?'", zegt hij tegen NU.nl.

"Het is dit jaar twintig jaar geleden dat Are You Gonna Go My Way uitkwam", zegt Kravitz. "Ik werd door mijn platenmaatschappij gevraagd of ik iets wilde doen om dat te vieren."

"Maar eigenlijk voelt het niet als twintig jaar, maar als gisteren dat ik die plaat maakte." Desondanks geeft Kravitz toch zijn zegen aan de nieuwe deluxe-versie van het album.

De heruitgave bevat veel niet eerder uitgebracht materiaal. "Wat me vooral interesseert, is de zoektocht naar de nummers uit die tijd die niet werden afgemaakt en het horen in wat voor toestand ik me bevond. Want ik luister nooit mijn eigen muziek terug. Ik werk aan nieuwe dingen en als een album af is, luister ik er niet meer naar voor mijn plezier."

"Naar mezelf luisteren is maar gek, vind ik. Maar door het luisteren naar Are You Gonna Go My Way komen de herinneringen boven. Het album is een document van wie ik op dat moment was, met wie ik was, hoe ik er mentaal aan toe was. Wat er om me heen gebeurde, hoe ik me geestelijk en spiritueel voelde."

Schizofreen

"Het album is als een tijdcapsule. Soms is het comfortabel, soms juist niet om die open te maken", zegt Kravitz. "Waar ging ik doorheen? Waarom deed ik het zo? Het is bijna schizofreen. Ik was destijds helemaal niet bewust van wat ik aan het maken was. Ik zat er middenin en keek niet naar mezelf. Nu ik dat wel doe, is dat heel interessant."

"Ik denk dat Are You Gonna Go My Way tot mijn beste werk behoort. Natuurlijk moet mijn beste werk nog komen en stamt dit album uit een andere tijd, maar het album was speciaal en dat zou ik nooit meer, zelfs als ik dat zou willen, kunnen herhalen. Het is wat het is en staat voor die tijd. Zo kijk ik er ook op terug: als iets heel speciaals."

Twijfel

"Het album is geremasterd en er staat allerlei bizar spul op, waarvan ik niet kan geloven dat ik dat nu aan de buitenwereld laat horen. Nummers waarop je mij alleen maar 'lalala' hoort zingen, hele rauwe versies van liedjes. Ik twijfelde enorm of ik dit wel wil laten horen, maar de persoon die alles samenstelde, benadrukte dat dit is wat fans willen horen."

"Ik snap dat, voor mij is dat hetzelfde bij andere artiesten. Als ik van Marvin Gaye demo's hoor, en hem verkeerde woorden hoor zingen, of zelfs maar 'lalala', vind ik dat ook opwindend. Ik snap dat fans het creatieve proces willen horen, hoe een album is opgebouwd en hoe de nummers uit die tijd klinken die nooit eerder zijn verschenen."