Na wereldwijd in volle stadions en arena's te hebben gestaan met de show The Wall, moet Roger Waters in het Arnhemse Gelredome genoegen nemen met een slechts deels gevulde zaal.

Donderdagavond staat Waters in het Gelredome met de eerste uit een nieuwe reeks The Wall-concerten. Eigenlijk is het vooral een try-outshow die samenvalt met de repetities van de voormalige Pink Floyd-zanger in het evenementencomplex. De aanwezige bezoekers worden echter getrakteerd op een volwaardige show.

De opkomst is matig te noemen, maar dat is deels te verklaren door het feit dat Waters maanden voor de kaarten voor dit optreden in de verkoop gingen een show in de Amsterdam Arena aankondigde, die in september plaatsvindt. Het is bovendien niet ondenkbaar dat veel Pink Floyd-fans momenteel op vakantie zijn.

Conceptalbum

Want hoe bijzonder en indrukwekkend The Wall nog steeds is, ook in deze geüpdate variant, Waters heeft de show met grote regelmaat opgevoerd de laatste 5 jaar. Toch krijgen de fans een prachtig visueel spektakel voorgeschoteld dat, net als alle eerdere liveuitvoeringen van het conceptalbum uit 1979, leunt op een vast omlijst gegeven.

Diverse heilige huisjes krijgen een schop van Waters; religies, politieke bewegingen, het kapitalisme, de wereldeconomie. Waters is er ruim 30 jaar na het verschijnen van het album nog steeds niet op uit om zijn publiek louter te vermaken, maar drukt zijn boodschap er met veel (visueel) geweld doorheen, inclusief mitrailleurs en kamikazevliegtuigen.

Drieluik

Aan het begin van de show, die traditioneel van start gaat met In The Flesh?, start het bouwen van de titulaire muur. Na een paar nummers al verdwijnt de begeleidingsband van Waters achter de witte stenen, waarop allerlei afbeeldingen en graphics worden geprojecteerd. Dit gedeelte leunt sterk op drieluik Another Brick In The Wall, net als op de elpee.

Het geluid staat hard en vanwege de lage opkomst heeft het de vrijheid om alle kanten op te bewegen, waardoor het niet altijd heel prettig klinkt. Waters is zelf soms wat onzuiver, al krijgt hij hulp van zijn uitstekende achtergrondvocalisten. Liedjes die hier vooral veel indruk maken zijn Mother (in duet met zijn jongere zelf), Young Lust en Empty Spaces.

Sentiment

Nadat de muur volledig opgebouwd is, volgt een pauze, waarna Waters de avond voortzet met Hey You. Waters speelt continu in op het sentiment, bijvoorbeeld met Nobody's Home, dat zich afspeelt in een appartement in een grote stad, of een gedramatiseerde vertolking van het toch al heftige Bring The Boys Back Home.

Er is zoveel te zien en te horen dat je een heel boek nodig hebt om het in detail te beschrijven. Waters schuwt geen enkel middel om de zware materie op een smaakvolle doch aangrijpende manier over te brengen. De fans zijn dat eigenlijk wel gewend van hun idool. Degenen die donderdag op vakantie waren, zullen in september opnieuw overtuigd worden.