De HMH in Amsterdam bezwijkt dinsdagavond aan het charme-offensief van R&B-zanger Frank Ocean.

Zijn liefde voor muziek, speelse omgang met woorden en de oprechtheid waarmee hij zijn levensverhaal en persoonlijke opinie kenbaar maakt, maken van hem een ontwapenende persoonlijkheid.

In een tijdsbestek van slechts twee jaar is Christopher "Lonny" Breaux, alias Frank Ocean, erin geslaagd de transitie te maken van obscure ghostwriter naar gelauwerde Grammy-winnaar.

Zijn debuutalbum Channel Orange introduceert de wereld aan een nieuw type songwriter. Eentje die het niet schuwt zijn luisteraars uit te dagen. Verwikkeld in slimme metaforen, gevatte woordspelingen en moderne popcultuurreferenties schetst de 25-jarige een imperfecte wereld vol schoonheid en hoop.

Intiem

Het zijn deze teksten en de overdracht daarvan die het optreden van Ocean verheffen tot iets magistraals. Klein in opzet en intiem van aard, lijkt het motto van de getalenteerde zanger. Vergezeld door een handjevol muzikanten betreedt de R&B-zanger iets na 20.30 uur het wit aangeklede podium.

Strak minimalisme, zou een accurate beschrijving zijn van het decor. Ongeveer vijfduizend man zijn afgekomen op Oceans eerste optreden op Nederlandse bodem. Het overweldigende geluid van hordes gillende meiden verdwijnt langzaam op de achtergrond als blijkt dat Ocean de avond opent met een nieuw nummer.

Aandachtig

Aandachtig luisteren en intens genieten winnen het deze avond van swingende heupen en ongeremd gedrag. Met de opvoering van Novacane, zijn eerste grote hit, doet herkenning bij de meeste mensen zijn intrede. Langzaam begint de zaal de tekst mee te zingen; eerst losse woorden, dan de gehele tekst.

De setlist vertoont een elegante balans tussen down- en midtempo nummers, zoals Super Rich Kids, Pilot Jones en Lost. De verfijning zit niet alleen in de opbouw van de set, maar ook in de afstemming tussen instrumentaal en vocaal. Het samenspel van de zeskoppige band resulteert in een organisch geluid.

Feilloos

Dat sluit feilloos aan op het delicate stemgeluid van Frank Ocean. Hij deinst er niet voor terug om naast de vele nummers afkomstig van zijn debuutalbum Channel Orange ook regelmatig terug in de tijd te springen naar minder bekende momenten uit zijn carrière, zoals bijvoorbeeld het nummer Voodoo.

Het middensegment van het optreden is opgebouwd uit het ietwat zwaardere werk op Channel Orange. Zo laten achtereenvolgend Bad Religion, Crack Rock en Pink Matter een blijvende indruk achter. Het bijna 10 minuten durende epos Pyramids vormt het hoogtepunt van de avond.

Verrassend

Vooral het tweede deel van dit nummer laat de fans niet ongeroerd. De songkeuze in het afsluitende segment van de show is op zijn zachtst gezegd verrassend. Zo wordt Swim Good, één van de populairdere nummers uit Oceans korte oeuvre, verruild voor de bonustrack op zijn debuutplaat, Golden Girl.

De definitieve afsluiter is Wise Men, de afgewezen bijdrage van Ocean aan de Django Unchained-soundtrack. Vol passie en bezieling slaagt Frank Ocean erin de HMH klein en intiem te doen overkomen. Er worden geen spelletjes gespeeld rond een mogelijke toegift, die is overbodig.