Zon of regen, Bruce Springsteen weet van ieder concert een onvergetelijke ervaring te maken. Zo ook in het Goffertpark, waar The Boss na ruim drie uur doorweekt van de regen op het podium staat.

Fans van Springsteen krijgen altijd waar voor hun geld, want de rockster uit New Jersey staat in de regel enkele uren op het podium om een dwarsdoorsnede van zijn repertoire te vertolken. In het Goffertpark te Nijmegen geeft Springsteen het grootste soloconcert in Nederland dit jaar.

Waar hij met The E Street Band in de regel begint met het opgewekte Badlands, betreedt The Boss ditmaal in zijn eentje het podium, enkel gewapend met gitaar en mondharmonica. Er volgt een intieme uitvoering van The Ghost Of Tom Joad, niet bepaald de grootste meezinger uit zijn songcatalogus.

Dat wil zeggen dat Springsteen iets bijzonders in petto heeft en het niet erg vindt om voor zijn Nederlandse fans een aantal bijzondere nummers van stal te halen. Deze liedjes worden veelal in de vorm van verzoekjes op kartonnen bordjes bij de zanger aangevraagd.

Obscuur

Zo zet Springsteen zijn E Street Band een paar keer voor het blok door verzoekjes in te willigen die de groep al lange tijd niet meer gespeeld heeft. In Nijmegen passeren relatief obscure liedjes als My Love Will Not Let You Down, So Young And In Love en Sherry Darling van het album The River.

Van dat dubbelalbum uit 1980 speelt Springsteen ook het beroemde titelnummer, in een prachtige ingetogen uitvoering, terwijl het eerste gedeelte van de show opgevuld wordt met een paar recente nummers van zijn album Wrecking Ball alsmede oudjes als Growing Up en Downbound Train.

Integraal

Tijdens de huidige tournee speelt Springsteen iedere avond een van zijn klassieke albums integraal. De Nederlandse fans worden verrast met de liedjes van de plaat Darkness On The Edge Of Town uit 1978, waarvan openingsnummer Badlands in het begin al gemist werd door de kenners.

Er volgen gespierde versies van Adam Raised A Cane en Candy’s Room, dankzij Steven Van Zandts puntige gitaarwerk en de donderslagen van Max Weinberg. Het veld komt tot bezinning bij Racing In The Street, al krijgt Springsteen zijn fans net zo snel weer aan het dansen met Promised Land en Factory.

Nopjes

Na Darkness On The Edge Of Town voltooid te hebben, volgt eerst een rijtje recenter materiaal. The Boss is ondanks het regenachtige weer enorm in zijn nopjes en dat komt bijzonder duidelijk tot uiting bij de dixielandversie van de folksong Pay Me My Money Down, het meest vrolijke liedje van dit concert.

Springsteens fenomenale achtergrondkoortje en de blazers uit The E Street Band komen hierin prominent aan bod en de mooie Cindy Mizelle heeft een belangrijk aandeel in de moderne gospelsong Shackled And Drawn. Meezinger Waitin' On A Sunny Day is meer dan ooit een smeekbede.

Plensbui

Want hoewel er gedurende het grootste gedeelte van de show slechts sprake is van motregen, wordt de neerslag heviger naarmate Springsteen zijn meest fameuze werk laat horen. Na meezingers Thunder Road, Born In The U.S.A., Born To Run en Bobby Jean, volgt een dikke plensbui.

Bruce Springsteen laat zijn concert echter niet verregenen en het publiek wordt als maar enthousiaster. Hij prijst zijn fans en bij Tenth Avenue Freeze-Out staat hij zelf doorweekt op de bühne. De zanger daagt de weergoden uit en na ruim drie uur zegt The Boss met een grimas op zijn gelaat zijn fans gedag.