Sinds Laura Marling in 2008 haar debuutplaat uitbracht, heeft ze bepaald niet stilgezeten. Deze maand ligt alweer haar vierde langspeler in de schappen. "Het opnemen gaat altijd verrassend snel", vertelt ze aan NU.nl.

Op haar nieuwe cd Once I Was An Eagle probeert Laura Marling terug te gaan naar de basis, zoals ze dat zelf noemt. Al blijkt daarachter nog een idee verstopt te zitten.

"Ik wilde dat dit een album werd zoals in het vinyltijdperk", licht de Britse zangeres toe. "Eentje die je echt van begin tot eind luistert met de hoes in je hand."

"Op die manier beluister ik zelf ook altijd muziek en voor mijn gevoel komt de boodschap dan veel beter over. Ik vind het jammer dat veel mensen de tijd niet nemen om echt goed naar een album te luisteren. Daarom zijn de eerste vier nummers ook een groter geheel, eigenlijk."

"Dat dwingt een beetje tot echt luisteren. Maar misschien moet ik mij maar eens als een kind van mijn eigen generatie gaan gedragen hoor", lacht ze vervolgens. "Ik kan er alleen zo slecht tegen dat mensen gewoon muziek luisteren via de speakers van hun laptop en dergelijke. Dat doe je jezelf toch niet aan?"

Behoefte

Marling werkte voor Once I was An Eagle voor de derde maal op rij samen met producer Ethan Johns. Alleen haar in 2008 uitgebrachte debuutplaat Alas, I Cannot Swim is geproduceerd door iemand anders. "Ik weet niet of ik ooit de behoefte ga voelen om met iemand anders de studio in te gaan. Onze band is nu zo hecht."

"Deze keer hebben we ook wel voor een andere manier van aanpak gekozen dan tijdens A Creature I Don’t Know. We zijn samen naar een afgelegen huisje getrokken en hebben daar alles heel kaal opgenomen. Dat werkte ontzettend goed. Ik voel me bij hem zo op mijn gemak dat er qua emotie geen beperkingen meer zijn."

Onbegrepen

Sowieso voelt Marling zich momenteel veel meer op haar gemak met zichzelf, zo vertelt ze. "Ik worstelde altijd met van alles en nog wat, dat heb ik nu een beetje losgelaten. Het kan soms zo frustrerend zijn als je in een wereld leeft waar je helemaal niets van begrijpt. Maar niet alles valt te herleiden naar jezelf."

"Ik liep altijd rond met vragen over van alles en nog wat en dacht dat ik niet verder kon zonder alles te begrijpen of, erger nog, dat ik zelf het grootste probleem was. Nu ben ik mentaal gezien op een goede plek. Er valt nog genoeg moeilijks te schrijven hoor, wees daar maar niet bang voor", lacht ze. "Ik blijf altijd wel een beetje onbegrepen."