De gestroomlijnde zwarte zonnebril lijkt haast met het kale hoofd vergroeid en de al even stemmige zwarte outfit vormt kennelijk zijn hele garderobe. Toch vertrek je zeker niet in zak en as na een concert van Satriani.

De Amerikaanse snarenheld gaat van start met een feestelijke jam rond Cool #9, één van de meest op de blues georiënteerde stukken in zijn repertoire, dat natuurlijk wel de ongegeneerd virtuoze behandeling krijgt waarvan de purist gruwt.

Dat is overigens niet alleen de verdienste van Satriani zelf, want hij heeft vanavond voorwaar geen beroerde begeleidingsband meegetroond naar de grote zaal van 013 in Tilburg. Het is niemand minder dan de frontman, bassist en drummer van de Mike Keneally Band.

Fijnproevers

Grappig genoeg speelde diezelfde bende (minus de destijds door andere muzikale verplichtingen verhinderde trommelaar) enkele maanden geleden in het eveneens in Tilburg gevestigde jazzpodium Paradox voor een select publiek van fijnproevers.

Het roept als vanzelf de vraag op hoe Satriani het toch al decennia voor elkaar krijgt forse rocktempels te vullen met het spelen van zuiver instrumentale composities, waarmee hij de talrijke aanwezigen bedrieglijk eenvoudig urenlang weet te boeien.

Snaarescapades

Zijn kwieke uitstraling zit wat dat betreft zeker mee, maar veruit het belangrijkste is zonder twijfel zijn bijzondere talent voor het schrijven van pakkende nummers met direct herkenbare melodieën, waaraan hij zijn complexe snaarescapades ophangt.

Oudjes Flying In A Blue Dream (deze avond inclusief passend blauwige projecties op de achtergrond) en The Crush Of Love vormen in dat opzicht treffende voorbeelden, maar ook nieuwkomers Unstoppable Momentum en Jumpin’ In werken meteen goed.

Zappa

Dat de gitarist daarbij, om met Zappa te spreken, allerminst vies is van 'cheap thrills' (die hij welbeschouwd veel meer toepast dan Zappa-alumnus Keneally, met wie hij af en toe een beetje spart), vergroot het enthousiasme van het publiek alleen nog maar.

Trouwens, na een zodanig onweerstaanbaar uitgelaten voorlaatste toegift als Summer Song, een titel die de sfeer van dit stuk werkelijk voorbeeldig samenvat, is het sowieso moeilijk om niet met een brede glimlach de terugtocht te aanvaarden.