De tiende plaat van Eels bracht ons misschien wel het meest opgewekte materiaal van deze band in tijden. Paradiso wordt maandagavond niet verrast, maar sluit de groep zeker in zijn armen.

Tijdens deze eerste Eels-show in een reeks van drie uitverkochte avonden, staat het nieuwe album Wonderful, Glorious centraal. Mark Oliver Everett (kortweg E.) pikt gretig van zijn laatste plaat en begint de set met het ruige Bombs Away en Kinda Fuzzy.

Wat direct opvalt is de bezetting op het podium: twee gitaristen en een bassist staan als vertrouwde snarensectie in het midden, terwijl de drummer en Everett zelf zich aan de zijkanten hebben opgesteld. Everett schuift regelmatig naar het midden om zijn bandleden te omhelzen en te bedanken.

Entertainment is een belangrijke factor bij Eels. Zo zijn alle bandleden gekleed in identieke trainingspakken met zonnebrillen en worden er ook ingestudeerde danspasjes uitgevoerd. Het geheel is voorspelbaar en een tikkeltje knullig, maar het publiek vermaakt zich goed.

Uitslover

De grootste uitslover van de groep is Everett zelf: vol overgave schudt hij zijn maracassen, dribbelt hij op zijn gympen of jaagt hij het publiek op. De bijna 50-jarige frontman oogt zorgeloos en fanatiek voor een uitverkocht Paradiso. Hij geniet van het optreden.

De aanwezige fans weten echter dat achter de vrolijke lach van Everett ook een donkere zijde schuilt. In zijn nummers grijpt hij vaak terug naar verschillende tragedies uit zijn leven, zoals de dood van zijn moeder en zus. Ook op Wonderful, Glorious zingt hij daarover.

Diepgang

De diepgang en soberheid die terug te vinden zijn op de tien albums van Eels, maken op het podium plaats voor humor en meligheid. Het lijkt soms of hij zijn sombere teksten even wil vergeten en wil inruilen voor iets luchtigs. Toch klinken zijn zorgen door.

De vraag is of het erg is dat Eels live kiest voor een ingestudeerd en humoristisch schouwspel. Wat een hoop goedmaakt, is dat Everett en zijn band de nummers vanavond vol overtuiging en virtuositeit spelen. Tussen het grappen en grollen door, is dat misschien wat telt.

Lang

Daarbij kan het publiek deze avond rekenen op een lange setlijst met maar liefst drie toegiften. Eels lijkt er maar geen genoeg van te krijgen. De show wordt beëindigd met het prachtige Mr. E's Beautiful Blues, met als finale de nieuwe jam Go Eels!.

Eels blijft een band waarbij vraagtekens kunnen worden gezet. Wil de excentrieke Mr. E. dat we hem serieus nemen of niet. Misschien op plaat wel, maar live is Eels vooral een band die zijn publiek wil laten lachen en genieten. Even zonder zorgen, zoals Everett zichzelf ook presenteert.