Een paar jaar geleden was het ondenkbaar dat de banjo ooit nog een breed publiek zou bekoren, maar het concert van de Britse band Mumford & Sons in de Ziggo Dome is de viering van het snaarinstrument.

Toen Mumford & Sons het album Sigh No More uitbracht, had niemand verwacht dat de Britten een heuse sterstatus zouden bereiken en ook de heren zelf laten zaterdagavond tijdens hun concert in Amsterdam doorschemeren dat de opmars naar dit succes nogal plotseling was.

"Nederland was het eerste land buiten Groot-Brittannië waar we voet aan de grond kregen", laat Marcus Mumford aan een uitverkochte Ziggo Dome weten. "En het was de eerste keer dat we Bruce Springsteen ontmoetten", zegt hij verwijzend naar het optreden van The Boss op Pinkpop in 2012.

De band stelt zich dankbaar en bescheiden op naar zijn Nederlandse fans, maar is scheutig met zijn hits. Nadat het concert op een daverende wijze wordt afgetrapt met een bevlogen versie van het titelnummer van het tweede album Babel, volgt al meteen de doorbraakhit Little Lion Man. De toon is gezet.

Feestje

Vooral tijdens uptempo nummers als Whisper In The Dark en I Will Wait krijgt de band het publiek aan het springen en dansen. Het is duidelijk dat het merendeel van de concertbezoekers uit is op een feestje. Daar Mumford en consorten grossieren in feestelijke stampnummers met banjo, wordt het publiek op zijn wenken bediend.

Het instrumentarium van Mumford & Sons beperkt zich echter niet enkel tot banjo en gitaar. Het ene nummer wordt voorzien van strijkers, het andere wordt opgeluisterd met blaasinstrumenten, dan weer een eenvoudige akoestische setting. Bij Lover Of The Light neemt Marcus Mumford al zingend plaats achter het drumstel.

Aandacht

Mumford & Sons lijkt nog wat onwennig te zijn met de grootse productie die hier neergezet wordt. Gedurende de liedjes is hier niks van te merken, maar de overgangen tussen de nummers door duren vaak lang. De onbedoelde stiltes halen de vaart uit de show, maar meestal weet het collectief de aandacht snel weer op te eisen.

Tijdens de kleinere, rustigere nummers mis je wel een beetje de intieme sfeer van de eerdere shows die Mumford & Sons gaf. Die lijkt voorgoed verleden tijd. Met een banjo die maar geen rust krijgt, stevent de groep af op absolute wereldfaam. Het repertoire is sterk en net divers genoeg om hele volksstammen twee uur voor zich te winnen.

Mumford & Sons in Ziggo Dome

Een paar jaar geleden was het ondenkbaar dat de banjo ooit nog een breed publiek zou bekoren, maar het concert van de Britse band Mumford & Sons in de Ziggo Dome is de viering van het snaarinstrument. © NU.nl/Wil Delissen
De band stelt zich dankbaar en bescheiden op naar zijn Nederlandse fans, maar is niet scheutig met zijn hits. Nadat het concert op een daverende manier wordt afgetrapt met een bevlogen versie van het titelnummer van het tweede album Babel, volgt al meteen de doorbraakhit Little Lion Man. © NU.nl/Wil Delissen
Het is duidelijk dat het merendeel van de concertbezoekers uit is op een feestje. Daar Mumford en consorten grossieren in feestelijke stampnummers met banjo, wordt het publiek op zijn wenken bediend. © NU.nl/Wil Delissen
Het instrumentarium van Mumford & Sons beperkt zich echter niet enkel tot banjo en gitaar. Het ene nummer wordt voorzien van strijkers, het andere wordt opgeluisterd met blaasinstrumenten, dan weer een eenvoudige akoestische setting. © NU.nl/Wil Delissen
Mumford & Sons lijkt nog wat onwennig te zijn met de grootse productie die hier neergezet wordt. Gedurende liedjes is hier niks van te merken, maar de overgangen tussen de nummers door duren vaak lang. © NU.nl/Wil Delissen
De onbedoelde stiltes halen de vaart uit de show, maar meestal weet het collectief de aandacht snel weer op te eisen. © NU.nl/Wil Delissen
Tijdens de kleinere, rustigere nummers mis je wel een beetje de intieme sfeer van de eerdere shows die Mumford & Sons gaf. Die lijkt voorgoed verleden tijd. © NU.nl/Rob Herstel
Met een banjo die maar geen rust krijgt, stevent de groep af op absolute wereldfaam. Het repertoire is sterk en net divers genoeg om hele volksstammen twee uur voor zich te winnen. © NU.nl/Erik Knevelbaard