Slash trakteert uitverkocht 013 op gitaarfeest

De voorbije decennia was hij vaak in arena’s en op festivals te bewonderen, maar dinsdag stond rockicoon Slash op het relatief bescheiden hoofdpodium van 013, ter lering en vermaak van alle snaarfanaten.

De plaatselijke heldinnen (plus enkele held) van The Jacks hebben echter eerst de eer om het talrijke publiek op te warmen voor de man met de Gibson en zijn muzikale samenzweerders. En hoe kun je dat beter doen dan met een stevige pot dampende rock-‘n’-roll?

Onder bezielde leiding van zangeres Marcia Savelkoul, die een rauwe stem opzet als ware ze aangegrepen door dezelfde keelaandoening waaronder half Nederland momenteel te lijden heeft, slaan de dames en heer zich kundig en enthousiast door hun gecomprimeerde set.

Misschien dat de keuze voor een cover van Led Zeppelins Whole Lotta Love wat veel hooi op de vork genomen is, maar het zorgt vanzelfsprekend wel voor herkenning bij de bezoekers, die uiteindelijk vrij vrolijk afscheid nemen van deze gepassioneerde bende. Een fijn begin van de avond.

Duivelin

Vervolgens verdwijnen alle vrouwen van het podium, dat wil zeggen, uitgezonderd de uit de kluiten gewassen engel en duivelin die ons vanaf de achterwand aanstaren. Het is tijd voor apocalyptische liefde, tijd voor Slash en zijn kompanen om de planken onveilig te maken.

Niet verwonderlijk kan de kleine man met de opvallende hoed direct rekenen op een luidruchtig onthaal. Net zomin verrassend is dat de vlam echt in de pan slaat als hij en zijn band na een paar eigen nummers de Guns N’ Roses-klassieker Nightrain inzetten.

Draad

Het blijkt allerminst het enige lied van zijn oude band dat de setlist deze keer opfleurt: Appetite For Destruction mag je zelfs gerust de rode draad van dit concert noemen. Geen verkeerde zet natuurlijk, aangezien dat één van de beste hardrockalbums aller tijden is.

Daarmee is overigens niet beweerd dat het solomateriaal vanavond slecht uit de verf komt. Integendeel, vocalist Myles Kennedy kan beter uit de voeten met dat werk dan met de Guns N’ Roses-stukken, waarvoor zijn stem wat iel is (de sterke vocalen van bassist Todd Kerns in You’re Crazy doen je afvragen waarom hij deze niet alle zingt).

Kunsten

Bovenal krijgt Slash zelf echter ampel gelegenheid om zijn kunsten tentoon te spreiden, zowel in uitgebreide introducties en verlengde solo’s als in aparte jamstukken. Zoals altijd betoont hij zich niet de meest precieze gitarist, maar zijn aanvallen uit de losse pols rollen steevast heel soepel en zijn onverbeterlijk rockend.

Tegen de tijd dat Welcome To The Jungle en Paradise City uit de boxen blazen en de confetti door de lucht vliegt, kun je dan ook alleen maar respect hebben voor de manier waarop hij met zijn groep de geest van de hardrock (en de rockgitaar) in ere houdt. Dat hij daar nog maar lang mee moge doorgaan.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie