Jason Mraz laat Ziggo Dome knuffelen en highfiven

AMSTERDAM - Een dag nadat Jason Mraz voor zo’n vijftienhonderd gelukkigen een intieme show gaf in de Melkweg, staat hij in de Ziggo Dome voor het 'echte' werk. En ook voor tien keer zoveel mensen slaagt hij met gemak in zijn missie.

Toch heeft Mraz vooral in het begin van de show enige moeite om de zaal voor zich te winnen. De eerste nummers worden dan ook vooral gebruikt om zijn negenkoppige band voor te stellen, wat de liedjes bepaald niet ten goede komt.

Zoals de woorden Love, Tour en Mraz "four letter words" zijn in positieve zin, is saai dat hier namelijk niet. Gelukkig weet de Amerikaanse muzikant het tij redelijk snel te keren, al overstemt het gepraat van een wellicht ietwat verveeld publiek later in de show eveneens bij vlagen nog de muziek.

Gelukkig is het geluid in de Ziggo Dome uitstekend en is het volume dusdanig hoog dat het gekwebbel in principe voor weinig overlast zorgt in de rest van de zaal. En tijdens hits als I’m Yours en I Won’t Give Up (van het dit jaar verschenen album Love Is A Four Letter Word) zingen vijftienduizend keeltjes eensgezind mee.

Knuffelpartij

De in eerste instantie minder geslaagde liedjes worden dankzij de al dan niet spontane oproepen van Mraz alsnog de moeite waard. Zo laat hij iedereen in de zaal de persoon naast zich highfiven en eindigt een oproep tot het meezingen van You And I Both in een massale knuffelpartij.

Muzikaal gezien komen de hoogtepunten echter uit een verrassende hoek. Een waanzinnige versie van Plane, met minstens zo indrukwekkende visuals, zorgt voor misschien wel het mooiste moment van de show. Ook de vertolking van Lucky, waarbij de violiste de rol van Colbie Caillat verzorgt, is meer dan de moeite waard.

Ruimte

Dat de violiste een dergelijk moment in de spotlight krijgt, zegt veel over de aanpak van Mraz vanavond. Hij gunt al zijn bandleden de ruimte en doet dan ook zijn best om ze stuk voor stuk te laten excelleren. Dat werkt vaak, zoals tijdens Lucky met een groep blazers, maar het zorgt niet zelden voor onnodig lange en niet boeiende versies van liedjes.

Desalniettemin is er aan het eind van de avond geen tijfel over mogelijk of ook een artiest als Jason Mraz op zijn plaats is in de grote Ziggo Dome. Het enige twijfelachtige aan het optreden is de noodzaak van een dusdanig grote band, terwijl hij in zijn eentje veruit het meeste indruk maakt. En laat solo nu eveneens een "four letter word" zijn.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie