AMSTERDAM - Na Steve Vai en Terry Bozzio was het voor NTR-programmamaker Co de Kloet een grote wens om Todd Rundgren te laten spelen met Het Metropole Orkest. Het gebeurde zondagavond in Paradiso, Amsterdam.

De Kloet zag dit het liefst zo snel mogelijk gebeuren, aangezien het Nederlandse orkest het in het huidige politieke klimaat zwaar te voorduren krijgt. Het is niet de eerste keer dat het werk van topproducer, songwriter en meestergitarist Rundgren van andere arrangementen wordt voorzien. Zo maakte hij eerder bossanovaversies van enkele van zijn klassiekers.

Maar het was het strijkkwartet Ethel uit New York dat het werk van Rundgren op een bijzondere manier arrangeerde en programmaker Co de Kloet wist te kietelen om dit ook te doen met Het Metropole Orkest. Vorig jaar werd een bloemlezing uit Rundgrens werk voor het eerst uitgevoerd in Paradiso en in De Oosterpoort in Groningen.

Santing

Een reprise zou te gemakkelijk zijn geweest voor de eigenzinnige Rundgren en dus werden er hier en daar wat veranderingen aangepast in de set. Todd wilde ditmaal graag achtergrond zang om het geheel wat dikker te laten klinken. Co de Kloet had daarbij Mathilde Santing in gedachten. Mathilde bewerkte en zong al eerder nummers van Todd.

De set opent met Mary & The Holy Ghost in een uitverkocht Paradiso. Misschien wel het meest heldhaftige moment van de avond. Het nummer komt van het relatief onbekende album One Long Year. Met een megafoon brult Todd uit alle hoeken van Paradiso het publiek tegemoet.

Onzeker

Stond Rundgren vorig jaar nog enigszins onzeker te zingen, Het Metropole Orkest is immers een orkest waarbij zelfs de grootste artiest graag een stapje terug doet, thans staat hij te swingen en grappen te maken met het publiek en muzikanten. Ook lijkt hij veel beter bij stem dan vorig jaar het geval was.

Het van origine acapellanummer Pretending To Care krijgt net als vorig jaar een staande ovatie en geldt als een van de meest emotionele momenten van de show. Alle eer gaat naar Tom Trapp, de man die de nummers opnieuw heeft gearrangeerd voor het orkest. Voor de pauze wordt het publiek nog getrakteerd op de wereldpremière van het cabareteske nummer Frogs.

Glansrol

Todd schreef het voor een festival in Bath, maar het werd niet goedgekeurd of uitgevoerd. Terecht is de vraag waarom, aangezien dit stuk als een van de hoogtepunten van de avond beschouwd kan worden. Na de pauze krijgt Mathilde Santing een glansrol in de ingetogen nummers van Todd Rundgren.

Tijdens Love In Disguise staat het overwegend mannelijk publiek te genieten in een totaal stilzwijgen. In tegenstelling tot andere concerten in ons land is het opmerkelijk hoe stil het is tijdens de gehele show. Een andere verrassing is Fade Away van het album Hermit Of Mink Hollow. En omdat Frogs in de eerste set niet geheel zonder fouten wordt gespeeld (Rundgren vergat de tekst), wordt het publiek nogmaals op het stuk getrakteerd.

Aanspreken

Hoewel de set vooral voer voor de liefhebbers bevat, komen ook de grote hits voorbij zoals We Gotta Get You A Woman en het iets te plichtmatige I Saw The Light. Rundgren neemt de tijd om iedereen in de zaal aan te spreken. Hij zingt naar het balkon, loopt van links naar rechts over het podium, dwars door het orkest heen en schudt handjes met de voorste rij.

Dat laatste krijgt zelfs een Messiaans en enigszins lachwekkend karakter, wanneer een oudere fan naar voren dringt om haast te bedelen om een hand van de meester. Het werk van Rundgren leent zich uitstekend voor orkest en de toewijding van fans uit heel Europa en zelfs Japan is ontroerend. De Kloet had het zelfs over een eventuele "phase 3". De fans hopen erop.