BERLIJN - De Amerikaanse punkrockband Green Day trad donderdagavond op in de Duitse hoofdstad Berlijn en koos daarvoor een wel erg bijzondere setting.

Met dit concert werd de Europese tournee afgetrapt rondom het dit najaar te verschijnen album ¡Uno!, de eerste uitgave van een drieluik. Als locatie was gekozen voor de Kindl-Buehne Wulheide in het oostelijke deel van Berlijn, een soort amfitheater in een bosrijk gebied aan de buitenrand van de stad.

Een concert in een bos, waarbij de toegangspaden tot de arena omgeven zijn door speeltoestellen voor kinderen en kraampjes die adverteren met koud bier en braadworst. Het lijkt mijlenver verwijderd van de nog altijd wat grauw aandoende stad erbuiten, met zijn heftige en nog immer zichtbare verleden.

Ook de zachte regenval draagt bij aan de zekere treurnis die de stad al van nature in zich lijkt te hebben, maar daar weten de heren van Green Day wel raad mee. Hun show wordt voorafgegaan door optredens van All Time Low en Angels & Airwaves, waar het Duitse publiek nogal lauwtjes op reageert.

Konijn

Dat is totaal anders bij Green Day zelf, wiens concert wordt geopend door een dansend roze konijn op YMCA van The Village People en Blitzkrieg Bop van Ramones. De imposante lichtshow van Green Day doet al snel het minimalistische decor en het voor deze band relatief kleine podium vergeten.

Vooral veel jonge fans staan op de arenavloer, omringt door tribunes, maar dat weerhoudt Green Day er niet van om uit zijn inmiddels twee decennia durende carrière te putten wat songmateriaal betreft. De liedjes uit 1994 worden door het jonge grut net zo makkelijk meegezongen als die uit 2009.

Familievriendelijk

Een handvol nieuwe songs komt voorbij en wordt positief ontvangen, hoewel het vooral nummers als Basketcase, American Idiot en Minority zijn die zorgen voor een familievriendelijk punkfeest. Zanger Billie Joe Armstrong en consorten doen er bovendien alles aan om het publiek te amuseren.

Denk aan gekke kostuums, covers van popklassiekers, gedweep met de Duitse fans, parodieën, bandshirts die het publiek in worden geschoten en haast een overdaad aan publieksparticipatie. Door die joligheid zou je onderhand vergeten wat de band probeert over te brengen. Niemand lijkt daar om te malen; Green Day bouwt vooral een leuk feestje in het bos.