HAAREN - Buffi Duberman is als "juf Engels" voor veel Nederlandse artiesten onmisbaar. "Ik ben altijd op zoek naar het verschil tussen een goed en een geweldig nummer", vertelt de van oorsprong Amerikaanse taalcoach.

"Twaalf jaar geleden was ik juf op een taleninstituut", vertelt Buffi Duberman. "Tim van Rongen, nu bekend als artiestenmanager en talentscout, was een van mijn klanten. Hij had een idee voor een televisieprogramma, Starmaker. Mijn manier van werken sprak hem aan en hij wilde dat ik de deelnemers aan het programma Engelse les zou geven."

"K-otic (de band die voortkwam uit Starmaker, red.) was mijn eerste muziekgerelateerde klant. 'Doe je ding', zeiden ze. Ik wist wat mijn ding was, maar had nooit eerder een platform. Toen ik begon, voelde ik meteen: dit is wat ik moet doen. Ik hield van muziek, taal en grammatica en op deze manier kon ik die dingen combineren."

"Bij K-Otic keek ik liedjes na en coachte ik op uitspraak. Daarna kwam ik in contact met Dinand en Dennis van Kane en met Edwin Jansen (artiestenmanager, red.). Edwin heeft de doorslag gegeven. Hij zei meteen dat ik ontslag moest nemen bij het taleninstituut en voor mezelf moest beginnen."

Ontslag

"Hij zag het verschil dat ik kon maken en bracht me met wat mensen in contact", vervolgt Duberman. "Zes weken later nam ik ontslag. Ik heb mezelf toen echt moeten bewijzen. Mensen denken al snel dat ze iets zelf kunnen", zegt Duberman over de kennis van de Engelse taal.

K-Otic - Damn (I Think I Love You) (2001)

Ze noemt een voorbeeld: "Ja maar, ik ken iemand die in Canada woont, die heeft een oppas en die heeft een hondentrainer en die spreekt ook Engels. Dat soort dingen. Ze hadden alleen niemand die op hoog niveau met de taal bezig was. Dat is belangrijker dan je denkt."

Vacuüm

"Als je schrijft, zit je in een vacuüm. In de repetitieruimte met je gitaar op schoot en je lievelingskoffiebeker. Daar ontstaat de magie en dat is geweldig, maar het is mijn taak als coach om een klein gaatje in dat vacuüm te prikken er wat frisse lucht in te blazen. Ik hou een Engelstalige spiegel voor om te laten zien hoe iets overkomt."

"Als artiest moet je openstaan voor groei. Anders blijf je in dezelfde vijver vissen. Mensen zeggen heel vaak: 'ja, maar mijn moeder vond het wél leuk'. Natuurlijk, maar die heeft je luiers verschoond. Het is haar taak om alles wat je doet geweldig te vinden. Om echt te groeien, moet je ook tegen kritiek kunnen."

Krezip

"Bij Jacqueline van Krezip hoorden mensen het verschil. Ze vroegen zich af wie daar verantwoordelijk voor was en kwamen op die manier bij mij terecht. Ik heb met Kane gewerkt en kwam daardoor in contact met Di-Rect. Daarna kwam Within Temptation. Zo is het balletje gaan rollen."

Krezip - I Apologize (2005)

"Ik heb deze industrie gecreëerd. In het begin lachten mensen me daarom uit. Inmiddels niet meer. Althans, niet om die reden", schatert Duberman. "Ik heb nu wachtlijsten, omdat ik ook lesgeef op de Rockacademie in Tilburg, het Albeda College in Rotterdam en de Design Academy in Eindhoven. Ik vind het belangrijk dat studenten een goede basis krijgen."

Cursus

"Omdat ik niet overal tegelijk kan zijn, heb ik de online cursus Rock Your English! @ Home ontwikkeld. Zo kunnen mensen die mij niet in hun huiskamer hebben ook op een leuke manier aan hun Engels werken. Ieder hoofdstuk doe ik met een bekende artiest, zoals Within Temptation, Tim Knol, Anneke van Giersbergen en Lucky Fonz III."

"Mensen sturen me wel eens iets ter beoordeling, maar dat doe ik alleen als de artiest in kwestie er zelf om vraagt. Ik heb nog nooit acquisitie gedaan en zal dat ook nooit doen. Ik wil iedereen helpen, maar ik ben positief en ga niemand dissen door te zeggen: dit kan beter en hier is mijn nummer, bel me maar."

Boete

"Natuurlijk hoor ik op de radio regelmatig dingen waarvan mijn handen gaan jeuken. Daar doe ik dan niets mee, behalve te hard rijden uit frustratie, want meestal luister ik in de auto naar de radio. Vorige maand had ik een boete van tweehonderd euro voor te hard rijden. Ik hoop dat Nederland mij dankbaar is", lacht ze.

"Mensen denken soms dat ik iedereen wil bekeren. Van mij hoeft heus niet iedereen in het Engels te zingen. Het heeft ook een omgekeerd effect. Als ik op Twitter een foutje maak, dan krijg ik direct zeventien reacties dat er 'de' had moeten staan in plaats van 'het'. Ik bedank de afzenders dan alle zeventien persoonlijk. Daar leer ik ook weer van."